کارهای هر روز: حال ساده Daily routines: present simple

A1گرامر ۵ دقیقه ویدیو روز من

درباره‌ی این ویدیو

با حال ساده درباره‌ی کارهای هر روز حرف بزن: s سوم‌شخص (she works)، سؤال و منفی با do و does، جای always و never در جمله، و عبارت‌هایی مثل get up، go to work و go home.

این ویدیو بخشی از درس است؛ کارت‌های آموزش، مثال‌ها و جدول‌ها را در صفحه‌ی درس ببین.

در این ویدیو

  1. درباره‌ی روز یک نفر دیگر هم حرف بزن
  2. عبارت‌های روزانه
  3. با «او»، فعل نشانه می‌گیرد
  4. گاهی پایانه بلندتر می‌شود
  5. جمله‌هایی با «او»
  6. منفی: کلمه‌ی کمکی
  7. سؤال و جواب کوتاه
  8. از همیشه تا هرگز
  9. جای قید در جمله
  10. دام اول: نشانه‌ی «او»
  11. دام دوم: سؤال و منفی
  12. دام آخر: رفتن به خانه

متن کامل ویدیو

گفتار معلم و جمله‌های انگلیسی، همان‌طور که در ویدیو گفته می‌شوند. روی زمانِ هر بند بزن تا ویدیو از همان‌جا پخش شود.

می‌تونی برنامه‌ی روز یه نفر دیگه رو هم بگی. گوش کن: She works in a bank. He goes home at five. یه تغییر کوچیک. همین رو یاد می‌گیری. عنوان این درس: Daily routines: present simple. کارهای روزانه، شکل «او»، منفی و سؤال، و قیدهایی مثل همیشه و هرگز. اول عبارت‌های برنامه‌ی روز. بشنو و تکرار کن: Get up. Wake up. Have breakfast. Go to work. Go to school. Start work. Finish work. Go home. Go to bed.

برای کارهای هر روز، حال ساده می‌گیم. با «من»، «تو»، «ما» و «آن‌ها»، فعل ساده‌ست: I work in a bank. ولی با «او»، یا یه نفر مثل خواهرت، فعل یه نشانه‌ی کوچیک آخرش می‌گیره. گوش کن و تکرار کن: She works in a bank. بعضی فعل‌ها پایانه‌ی بلندتر می‌گیرن: اگه آخرشون یکی از حرف‌های روی صفحه باشه، مثل رفتن و تماشا کردن: Go, goes. Watch, watches.

فعلی که آخرش حرف بی‌صدا و بعدش حرف رنگی باشه، شکلش عوض می‌شه: Study, studies. و یه فعل خاص که کاملا فرق می‌کنه: Have, has. حالا سه جمله با «او». بشنو و تکرار کن: He goes to bed at 11. My sister studies English. He has breakfast at 7. جمله‌ی منفی کلمه‌ی کمکی می‌خواد. اول با «من»، «تو»، «ما» و «آن‌ها». گوش کن و تکرار کن: I don't get up early.

و با «او»، کلمه‌ی کمکی شکل دیگه‌ای داره: She doesn't get up early. سؤال هم کلمه‌ی کمکی رو اول می‌خواد. گوش کن: Do you work on Saturdays? No, I don't. با «او»، کلمه‌ی کمکی و جواب هم عوض می‌شن: Does he drink tea? Yes, he does. این قیدها می‌گن یه کار رو چند وقت یک بار انجام می‌دیم، از همیشه تا هیچ‌وقت. بشنو و تکرار کن: Always. Usually. Often. Sometimes. Never.

جای این قیدها مهمه. با فعل‌های معمولی، قبل از فعل اصلی می‌آن: I always get up at seven. ولی بعد از فعل بودن می‌آن: She is never late for work. معمولا و گاهی رو اول جمله هم می‌شه آورد. دام اول: نشانه‌ی «او» رو جا ننداز، و بعد از کلمه‌ی کمکی هم نشانه نذار. این دو جمله غلطن. به‌جاشون بگو: He works at night. Does she work?

دام بعدی: فارسی برای سؤال و منفی کلمه‌ی کمکی نداره. برای همین گاهی این سه جمله رو می‌گیم؛ هر سه غلطن. به‌جاشون بگو: Do you drink coffee? I don't drink coffee. و آخرین دام: فارسی می‌گه «به خانه می‌روم»، ولی انگلیسی کلمه‌ی وسط رو نمی‌خواد. این غلطه:

با کار و مدرسه و رختخواب آره، ولی با خانه نه. گوش کن و تکرار کن: I go home at six. سؤال اول: جای خالی چیه؟ گزینه‌ی اول. برادرم یعنی «او»، پس: Goes. سؤال بعدی: کدوم کلمه اول سؤال می‌آد؟ گزینه‌ی اول. فاعل «تو»ست و فعل اصلی نوشیدنه: Do you drink coffee in the morning?

و آخری: کدوم جمله درسته؟ گزینه‌ی اول. قید بعد از فعل بودن می‌آد: He is never late for work. مرور کنیم: با «او»، فعل نشانه می‌گیره. منفی و سؤال، کلمه‌ی کمکی می‌خوان، و فعل اصلی ساده می‌مونه. قیدهای تکرار قبل از فعل اصلی می‌آن، ولی بعد از فعل بودن.

و رفتن به خانه، بدون کلمه‌ی وسطه. آفرین! حالا برو سراغ تمرین‌های همین درس.