گپ‌وگفت و معاشرت

از آشنایی با شما خوشحالم.

Speaking

پاسخ همان جمله است: Nice to meet you too. موقع آشنایی می‌گویند Nice to meet you و موقع خداحافظی با همان آدم Nice meeting you. «Nice to know you» طبیعی نیست.

• Pleased to meet you.
• Good to meet you.
• Lovely to meet you.

معرفی کردن

Speaking · Writing

بعد از مفعول، حرف اضافه to می‌آید: introduce Tom TO Anna (نه «introduce Anna Tom»). برای معرفی خودتان: Let me introduce myself.

• introduce yourself
• introduce someone to someone
• let me introduce you to …
• introduce a friend

زادگاه، شهر خودم

Speaking · Writing

شهری است که در آن بزرگ شده‌اید یا خانواده‌تان آنجا زندگی می‌کند؛ لزوماً محل تولد نیست. گاهی دو کلمه‌ای می‌نویسند: home town.

• visit your hometown
• return to your hometown
• leave your hometown
• a small hometown
• back in my hometown

اصالتاً اهل کجا هستید؟

Speaking

originally یعنی «ریشه‌ی اصلی». با احتیاط بپرسید: اگر طرف مقابل در همین شهر بزرگ شده، این سؤال ممکن است او را «غریبه» نشان دهد. سؤال ساده‌تر: Where are you from?

• Where are you from?
• Where did you grow up?
• How long have you lived here?

شغلتان چیست؟ / چه کاره‌اید؟

Speaking

سؤال عادی بعد از آشنایی است. کوتاه‌شده‌اش What do you do? است (do اول کمکی و do دوم «انجام دادن» است). «What is your job?» در صحبت دوستانه خشک به نظر می‌رسد.

• What do you do?
• What line of work are you in?
• What does your sister do for a living?

اوضاعتان چطور بوده؟ (از آخرین باری که دیدمتان)

Speaking

وقتی مدتی همدیگر را ندیده‌اید، درباره‌ی دوره‌ای که گذشته می‌پرسید و فعل present perfect می‌آید. «How are you?» برای دیدار روزمره است. جواب: Good, thanks. And you?

• How have you been keeping?
• How's everything?
• What have you been up to?

آخر هفته چطور بود؟

Speaking

پرسشی بسیار رایج در محل کار و مدرسه است (دوشنبه صبح). جواب کوتاه و دوستانه می‌دهند و معمولاً پرسش را برمی‌گردانند: And yours?

• Did you have a good weekend?
• Do you have any plans for the weekend?
• Not bad, thanks.

در اوقات فراغتتان چه کار می‌کنید؟

Speaking

free time و spare time هم‌معنی‌اند. برای ورزش فعل play یا do یا go می‌آید: play badminton, do yoga, go swimming. «What are you into?» غیررسمی است.

• What do you do in your spare time?
• Do you have any hobbies?
• What are you into?

گپ سرسری و دوستانه (درباره‌ی چیزهای عادی)

Speaking · Writing

small talk درباره‌ی موضوع‌های سبک (هوا، سفر، آخر هفته) است و در بریتانیا و آمریکا قبل از بحث اصلی انتظار می‌رود. شمارش‌ناپذیر است: some small talk، نه «a small talk».

• make small talk
• polite small talk
• a bit of small talk
• avoid small talk

گپ زدن

Speaking · Writing

در بریتانیا می‌گویند chat to someone و در آمریکا chat with someone. chat دوستانه‌تر و سبک‌تر از talk است. اسم هم هست: Let's have a chat.

• have a chat
• chat to someone
• a quick chat
• chat online

تعریف، تمجید

Speaking · Writing

املا: compliment (با i) = تعریف؛ complement (با e) = مکمل. جواب مؤدبانه: Thank you, that's very kind. فارسی «تعارف» (ta'arof) با compliment فرق دارد؛ در انگلیسی تعریف را رد نمی‌کنید («نه، اصلاً!») و فقط تشکر می‌کنید.

• pay someone a compliment
• receive a compliment
• return the compliment
• a compliment on …

این رنگ خیلی به شما می‌آید.

Speaking

suit یعنی «به کسی آمدن». با fit (اندازه بودن) اشتباه نشود: It fits me = اندازه‌ی من است؛ It suits me = به من می‌آید. تعریف از وسایل و لباس در گفتگوی دوستانه رایج و بی‌خطر است.

• That jacket really suits you.
• That style suits you.
• It suits you.

لطف دارید / خیلی مهربان هستید.

Speaking

در پاسخ به پیشنهاد یا تعریف به کار می‌رود. بعدش می‌توانید با Yes, please قبول کنید یا مؤدبانه بگویید: That's very kind, but I'm fine, thank you.

• How very kind!
• That's really kind of you.
• It's very kind of you to offer.

هوا قشنگ است، نه؟

Speaking

در بریتانیا گفتن درباره‌ی هوا شروع کلاسیک هر گفتگو با غریبه است. معمولاً موافقت می‌کنند: Yes, isn't it! این یک tag question است و فقط موافقت می‌خواهد؛ لازم نیست جواب بلند بدهید.

• Terrible weather, isn't it?
• Isn't it cold today?
• It's a lovely day, isn't it?

دعوت‌نامه، دعوت

Speaking · Writing

اسم invitation است و فعل invite. در گفتار غیررسمی کلمه‌ی invite هم اسم می‌شود (I got an invite)، اما در نوشتار رسمی از invitation استفاده کنید.

• accept an invitation
• decline an invitation
• send an invitation
• an invitation to dinner

دوست دارید برای شام بیایید خانه‌ی ما؟

Speaking

در انگلیسی اگر واقعاً دعوت می‌کنید، روز و وقت مشخص بگویید. جمله‌ی مبهم «You must come over sometime» اغلب یک تعارف ساده است و دعوت جدی نیست.

• Would you like to come round for tea?
• Why don't you come over on Saturday?
• Do you fancy coming over?

خیلی دوست دارم، ولی نمی‌توانم.

Speaking

رد کردن مؤدبانه: اول از دعوت تشکر کنید، بعد دلیل بیاورید. فقط گفتن «No» یا «I can't» خشک است. اگر واقعاً می‌خواهید قبول کنید: I'd love to!

• I'd love to, but I'm busy that day.
• I'd love to, but I'm afraid I'm already busy.
• I'd love to, but I have plans.

متأسفانه نمی‌توانم بیایم.

Speaking

be able to attend an event

make it در اینجا یعنی «توانستن شرکت کردن». معنی دیگر make it «موفق شدن» است. I'm afraid یعنی «متأسفانه» و عذرخواهی ملایم است.

• I won't be able to make it.
• Sorry, I can't make it.
• I'm sorry I couldn't make it.

(مؤدبانه) دعوت را رد کردن

رسمی Speaking · Writing

هم‌معنی‌ها: turn down · refuse

decline رسمی و مؤدبانه است؛ در گفت‌وگوی دوستانه بیشتر می‌گوییم: Thanks, but I can't make it. در ایمیل رسمی: We regret that we must decline your kind invitation. decline به معنی «کاهش یافتن» معنای دیگری است (دسته‌ی تغییر و افزایش و کاهش).

• politely decline an invitation
• decline an offer
• decline to comment

ممنون که دعوتم کردید.

Speaking

موقع رفتن از مهمانی می‌گویند. Thanks for having me کوتاه‌تر و گفتاری‌تر است. بعدش یک جمله‌ی مشخص (the food was delicious) صمیمانه‌تر است.

• Thanks for having me.
• Thank you for a lovely evening.
• Thanks for inviting us.

دورهمی

گفتاری Speaking

get-together گفتاری است و برای گردهمایی دوستانه یا خانوادگی به کار می‌رود (مهمانی رسمی نیست). فعل: get together = دور هم جمع شدن.

• a family get-together
• have a get-together
• a small get-together
• a get-together with friends

پذیرایی (نوشیدنی و تنقلات)

رسمی Speaking · Writing

همیشه جمع است (refreshments). در اعلان‌ها و دعوت‌نامه‌ها دیده می‌شود: «Tea and refreshments available». در گفتار دوستانه می‌گویند: something to drink.

• serve refreshments
• light refreshments
• refreshments are provided
• free refreshments

راحت باشید، مثل خانه‌ی خودتان.

Speaking

میزبان می‌گوید. فرق با تعارف ایرانی: انگلیسی‌زبان‌ها معمولاً منظورشان همان است که می‌گویند، پس راحت بنشینید و نیازی نیست چند بار تعارف کنید.

• Please make yourself at home.
• Feel at home.
• Make yourselves at home.

بفرمایید، خودتان بردارید.

Speaking

میزبان یک بار تعارف می‌کند و انتظار دارد خودتان بردارید. اگر بعداً بیشتر خواستید بگویید: Could I have some more, please? Help yourself to + چیز.

• Help yourself to some tea.
• Please help yourselves.
• Help yourself to a biscuit.

چای می‌خوری؟ / میل داری چای بخوری؟

گفتاری Speaking

فقط بریتانیایی و غیررسمی است. جمله‌ی کامل: Do you fancy a cup of tea? (fancy = میل داشتن). با غریبه‌ها و در محیط رسمی بگویید: Would you like a cup of tea?

• Fancy a coffee?
• Fancy going out for a walk?
• Would you like a cup of tea?

یک سر آمدن، سر زدن

گفتاری Speaking بدون مفعول

visit someone briefly without a plan

معادل رسمی برای نوشتار: visit

drop by یعنی بی‌برنامه و کوتاه سر زدن؛ کمتر از «visit» رسمی است. گاهی بعدش مکان می‌آید: drop by my office / drop by her place. معادل رسمی: call in, visit. در IELTS Speaking برای صحبت درباره‌ی مهمان و خانه طبیعی است.

• drop by for a coffee
• drop by my office
• drop by any time
• drop by someone's place

تصادفاً دیدن، برخورد کردن با (یک آشنا)

گفتاری Speaking جدانشدنی

meet someone by chance

هم‌معنی‌ها: run into

Bump into him ✓ / bump him into ✗. با آدم‌ها یعنی «اتفاقی ملاقات کردن» (نه تصادف). run into هم همین معنی را دارد. معادل رسمی: encounter (کمتر برای دوست).

• bump into a friend
• bump into someone unexpectedly
• bump into each other
• bump into an old colleague

خیلی وقت است ندیده‌مت!

گفتاری Speaking

شوخی‌وار و گفتاری است؛ فقط بین دوستان و آشنایان. گرامرش عمداً ساده است (مثل «No see»)، پس آن را به نوشتار رسمی نبرید.

• It's been ages!
• Long time, no see.
• How long has it been?

دنیا چقدر کوچک است!

گفتاری Speaking

said when you find a surprising connection with someone

وقتی ارتباط تصادفی بین دو نفر کشف می‌شود می‌گویند. بعد از کشف نکته‌ی مشترک، رایج و طبیعی است؛ بدون چنین موقعیتی بی‌مورد است.

• What a small world!
• It's a small world, isn't it?
• Small world!

(چیز) مشترک داشتن

Speaking · Writing

ساختار: have … in common (نه «have common»). بعد از with می‌آید: She has a lot in common with her brother. برای سؤال: What do you have in common?

• have a lot in common
• have nothing in common
• have something in common
• have much in common with

برون‌گرا، اجتماعی و خوش‌برخورد

Speaking · Writing

extrovert هم‌معنی نزدیک است (هم اسم، هم گاهی صفت؛ صفت رایج‌تر extroverted است). ضدش: shy یا reserved.

• an outgoing person
• an outgoing personality
• friendly and outgoing
• very outgoing

اهل گپ‌وگفت، پرحرف (در معنای دوستانه)

گفتاری Speaking

معمولاً دوستانه و مثبت است، اما گاهی یعنی «زیادی پرحرف». طرف مقابل را در گفتار می‌توانید chatty بنامید؛ برای قضاوت منفی بهتر است بگویید talks too much.

• a chatty person
• feel chatty
• in a chatty mood
• friendly and chatty

ناجور، معذب‌کننده (موقعیت یا لحظه)

Speaking · Writing

awkward برای موقعیتی است که آدم‌ها در آن معذب‌اند. برای چیز «عجیب» از weird یا strange استفاده کنید. درباره‌ی احساس خود: I feel awkward (معذب‌ام).

• an awkward silence
• an awkward situation
• feel awkward
• an awkward moment

جمله یا فعالیتی برای شکستن یخ گفتگو

Speaking · Writing

از اصطلاح break the ice می‌آید (یخ را شکستن). در کلاس و جلسه‌ها icebreaker فعالیت کوتاهی است برای آشنا شدن اعضا. «Where are you from?» یک icebreaker ساده است.

• a good icebreaker
• an icebreaker question
• use an icebreaker
• break the ice

اشکالی دارد اینجا بنشینم؟

Speaking

دام بزرگ: جواب «موافقم» منفی است! Not at all / No, go ahead یعنی «اشکالی ندارد». اگر بگویید «Yes» یعنی «اشکال دارد». بعد از if زمان حال ساده می‌آید.

• Mind if I sit here?
• Would you mind if I joined you?
• Do you mind if I open the window?

به نظر جالب می‌آید. / حتماً خوش می‌گذرد.

گفتاری Speaking

در گفتار سریع، «it» حذف می‌شود: Sounds good! / Sounds great! برای پیشنهادها و دعوت‌ها عالی است. بعد از like اسم می‌آید (sounds like a plan).

• That sounds lovely.
• Sounds great.
• That sounds like fun.

از صحبت با شما خیلی لذت بردم.

Speaking

جمله‌ی پایان گفتگو است؛ زمان گذشته چون گفتگو تمام می‌شود. بعدش می‌توانید اضافه کنید: Let's keep in touch.

• It's been lovely talking to you.
• Nice chatting with you.
• I enjoyed our chat.

باید راه بیفتم.

گفتاری Speaking

راه مؤدبانه‌ی تمام کردن گفتگو یا مهمانی. قبلش یک جمله‌ی گرم بگویید: It's been lovely, but I should get going. I must dash بریتانیایی و غیررسمی است.

• I'd better be going.
• I must dash.
• I have to run.

در تماس بمانیم.

Speaking · Writing

touch در اینجا شمارش‌ناپذیر است و بدون the. ضد آن lose touch (ارتباط قطع شدن) است. Be in touch در ایمیل کاری هم می‌آید: I'll be in touch soon.

• stay in touch
• keep in touch with someone
• lose touch
• be in touch

آشنا (نه دوست نزدیک)

Speaking · Writing

در انگلیسی friend رابطه‌ی نزدیک‌تری را می‌رساند و acquaintance یعنی فقط می‌شناسید. بعضی وقت‌ها «آشنا» در فارسی برای هر دو می‌آید. make someone's acquaintance کتابی است.

• a casual acquaintance
• a business acquaintance
• a mutual acquaintance
• make someone's acquaintance