کارهای هر روز: او (he و she) و s آخر فعل Daily routines: he and she

A1گرامر ۵ دقیقه ویدیو گام صفر: زندگی روزمره

درباره‌ی این ویدیو

درباره‌ی یک نفر دیگر حرف می‌زنی: He works، She studies، Ryan goes. یاد می‌گیری فقط با he، she و اسم یک نفر آخر فعل s می‌گیرد (works، watches، goes، studies)، و منفی و سؤال را با doesn't و does می‌سازی، آن‌هم با فعل ساده.

این ویدیو بخشی از درس است؛ کارت‌های آموزش، مثال‌ها و جدول‌ها را در صفحه‌ی درس ببین.

ثبت‌نام رایگان و تمرین‌های همین درس (۱۶ تمرین، حدود ۸ دقیقه)

در این ویدیو

  1. یک حرف کوچک فرق دارد
  2. با he و she آخر فعل s می‌گیرد
  3. گوش کن و تکرار کن
  4. فعلِ دو کلمه‌ای: s به کلمه‌ی اول
  5. بیشتر فعل‌ها فقط s می‌گیرند
  6. گاهی es و گاهی ies
  7. منفی با او: کلمه‌ی کمکی
  8. نکته‌ی مهم: s به کلمه‌ی کمکی می‌چسبد
  9. سؤال و جواب کوتاه
  10. یک روز نیک
  11. حرف کوچک را جا نینداز
  12. فقط یک بار، فقط برای او

متن کامل ویدیو

گفتار معلم و جمله‌های انگلیسی، همان‌طور که در ویدیو گفته می‌شوند. روی زمانِ هر بند بزن تا ویدیو از همان‌جا پخش شود.

این دو جمله رو گوش کن. یه حرف کوچیک فرق داره: I get up at six. Nick gets up at six. امروز یاد می‌گیری اون حرف کوچیک چیه و کی می‌آد. عنوان درس تازه‌مون اینه: Daily routines: he and she. حرف کوچیک آخر فعل، شکل‌های خاص، منفی و سؤال، و دام‌های رایج. دیدی که با «من»، «تو»، «ما» و «آن‌ها» فعل عوض نمی‌شه: I work.

ولی درباره‌ی یه نفر دیگه، آخر فعل یه حرف کوچیک اضافه می‌شه: He works. She works. برای اسم یه نفر هم همین‌طوره: Ryan works. مثل فرق «می‌کنم» با «می‌کنه»؛ نشون می‌ده درباره‌ی یه نفر دیگه حرف می‌زنیم. حالا سه جمله با همین حرف. گوش کن و بعد از هر جمله تکرار کن: She works in a bank. Ryan drinks tea. Sarah cooks dinner.

اگه فعل دو کلمه‌ست، مثل بیدار شدن، حرف کوچیک به کلمه‌ی اول می‌چسبه: He wakes up at seven. نه به کلمه‌ی آخرش. بیشتر فعل‌ها فقط همون حرف کوچیک رو می‌گیرن. هر فعل رو ساده و بعد با «او» بشنو: Work. Works. Eat. Eats. Sleep. Sleeps. ولی اگه آخر فعل یکی از این حرف‌ها باشه، دو حرف اضافه می‌شه: Watch. Watches. Go. Goes.

و توی فعل درس خوندن، حرف آخر عوض می‌شه: Study. Studies. قاعده‌ی کاملش رو بعدا یاد می‌گیری؛ فعلا همین رو حفظ کن. منفی با «او» هم کلمه‌ی کمکی می‌خواد، با یه شکل دیگه. گوش کن: He does not eat breakfast. که توی حرف زدن کوتاه می‌شه: He doesn't eat breakfast.

نکته‌ی مهم: اون حرف کوچیک حالا به کلمه‌ی کمکی چسبیده، و دیگه به فعل اصلی نمی‌چسبه. He works. He doesn't work. پس بعد از کلمه‌ی کمکی، فعل دوباره به شکل ساده برمی‌گرده. تکرار کن: She doesn't watch TV. توی سؤال، کلمه‌ی کمکی اول جمله می‌آد و فعل ساده می‌مونه. گوش کن: Does he cook? Yes, he does. No, he doesn't.

جواب کوتاه فقط کلمه‌ی کمکی رو داره. حالا همه‌چیز رو کنار هم بذار. این یه روز نیکه. گوش کن و تکرار کن: Nick gets up at six. He eats breakfast at seven. He doesn't drink coffee. He goes to bed at eleven. دام اول: حرف کوچیک رو جا نندازی، و روی کلمه‌ی درست هم بذاری. این دو جمله غلطن:

درستشون این‌طوریه، تکرار کن: She works. He wakes up. دام بعدی: اون حرف کوچیک رو دو بار نذار، و فقط برای «او» بذارش. این سه جمله غلطن: درستشون این‌طوریه، تکرار کن: He doesn't work. They work. سؤال اول: «رایان تلویزیون تماشا می‌کند». کدوم جمله درسته؟

گزینه‌ی اول؛ آخر این فعل از همون دسته‌ایه که دو حرف می‌گیرن: Ryan watches TV. سؤال بعدی: «مالی چای نمی‌خورد». کدوم جمله درسته؟ گزینه‌ی اول؛ حرف کوچیک رو کلمه‌ی کمکی گرفته و فعل ساده می‌مونه: Molly doesn't drink tea. و آخری: گوش کن. جواب درست کدومه؟ Does she drink tea?

جواب با همون کلمه‌ی کمکی سؤال ساخته می‌شه، درباره‌ی «او»: Yes, she does. بیا سریع مرورش کنیم: با «او» و اسم یه نفر، آخر فعل یه حرف کوچیک می‌گیره. بعضی فعل‌ها دو حرف می‌گیرن، و یکی هم حرف آخرش عوض می‌شه. منفی و سؤال کلمه‌ی کمکی می‌خوان؛ حرف کوچیک می‌ره روی اون، نه روی فعل.

و با بقیه‌ی ضمیرها، هنوز هیچ حرفی اضافه نمی‌شه. آفرین! حالا برو سراغ تمرین‌های همین درس.