این و آن: this و that This and that

متن کامل ویدیو

گفتار معلم و جمله‌های انگلیسی، همان‌طور که در ویدیو گفته می‌شوند. روی زمانِ هر بند بزن تا ویدیو از همان‌جا پخش شود.

۰:۰۰ یه خودکار توی دستته و یه اتوبوس اون‌طرف خیابونه. انگلیسی برای این دو تا، دو تا کلمه‌ی مختلف داره. گوش کن: This is a pen. That is a bus. امروز یاد می‌گیری کی کدوم رو بگی، و چطور اسم چیزها رو بپرسی و جواب بدی. خب، درس امروز ما اینه: This and that.

۰:۲۶ نزدیک و دور، پرسیدن اسم، سؤال بله یا نه، و یه دام رایج. اگه چیزی نزدیک توئه، مثلا توی دستت یا روی میزت، یه کلمه‌ی مخصوص برای اشاره بهش داری: This. جمله هم ساده‌ست: این کلمه، بعدش فعل، بعدش یه کلمه‌ی کوچیک، و آخرش اسم چیز. This is a pen. و اگه چیزی دور باشه، مثلا اون‌طرف کلاس یا اون‌طرف خیابون، کلمه‌ی دیگه‌ای داری: That.

۱:۰۷ بقیه‌ی جمله هم دقیقا مثل قبله. That is a bus. توی گفتار، بیشتر شکل کوتاه رو می‌شنوی، که فعل به کلمه‌ی اشاره می‌چسبه: That's a bus. حالا دو تا مثال دیگه. گوش کن و بعد از هر کدوم تکرار کن: This is a book. That is a door. برای اینکه اسم یه چیز نزدیک رو بپرسی، بگو: What's this?

۱:۴۶ و برای یه چیز دور: What's that? این دو تا جمله یعنی «این چیه؟» و «اون چیه؟». جواب این سؤال‌ها معمولا با یه شکل ثابت شروع می‌شه، چه چیز نزدیک باشه چه دور. گوش کن: What's that? It's a bus. پس توی سؤال کلمه‌ی اشاره می‌آد، ولی جواب با ضمیر چیزهاست؛ همونی که توی واحد قبل یاد گرفتی.

۲:۱۸ برای سؤال بله یا نه، فعل می‌ره اول جمله. جمله‌ی خبری رو که یادته: This is a pencil. حالا فعل رو می‌بریم اول جمله، و می‌شه سؤال: Is this a pencil? برای چیز دور هم همین‌طوره: Is that a taxi? حالا جواب کوتاه. اگه جواب «بله» باشه: Is this a pencil? Yes, it is.

۲:۵۰ و اگه جواب «نه» باشه، می‌تونی بعدش بگی اون چیز چیه: Is that a taxi? No, it isn't. It's a bus. توی جواب، کلمه‌ی اشاره رو تکرار نمی‌کنیم؛ همون ضمیر چیزها رو می‌گیم. فارسی‌زبان‌ها دو تا چیز رو راحت جا می‌ندازن. اول فعل: توی فارسی می‌گیم «این کتابه»، و فعل به کلمه‌ی قبلی می‌چسبه.

۳:۱۷ دوم، کلمه‌ی کوچیک قبل از اسم: فارسی «یک» رو لازم نداره، ولی انگلیسی لازمش داره. پس این دو جمله غلطن، و درستش اینه: This is a book. That is a door. یه نکته‌ی تلفظ: صدای اول این دو کلمه توی فارسی نیست، و ما معمولا شبیه اول «دست» یا «زود» می‌گیمش. نوک زبونت رو کمی بین دندون‌ها بذار و هوا بده. This. That.

۳:۵۶ برای تشخیص با گوش، به آخر کلمه یادت باشه: اولی آخرش یه صدای هوایی و کشیده داره؛ دومی یهو قطع می‌شه. سؤال اول: گوش کن. گوینده به چیز نزدیک اشاره می‌کنه یا به چیز دور؟ This is a desk. نزدیک؛ چون کلمه‌ی اشاره، آخرش صدای هوایی داشت. سؤال بعدی: اون‌طرف کلاس یه پنجره می‌بینی و می‌خوای بگی «اون یه پنجره‌ست». کدوم جمله درسته؟

۴:۳۶ جواب اول؛ پنجره دوره، و جمله فعل داره. گوش کن: That's a window. و سؤال آخر: گوش کن. کدوم جواب به این سؤال می‌خوره؟ Is this a phone? جواب اول؛ درباره‌ی یه چیز، با ضمیر چیزها جواب می‌دیم. Yes, it is. خب، بریم سراغ خلاصه‌ی درس: برای چیز نزدیک یه کلمه داری، و برای چیز دور یه کلمه‌ی دیگه.

۵:۱۱ اسم چیز رو با یه سؤال ثابت می‌پرسی، و جواب با ضمیر چیزها شروع می‌شه. برای بله یا نه، فعل می‌ره اول جمله، و جواب کوتاهه. و فعل و کلمه‌ی کوچیک قبل از اسم رو جا ننداز. آفرین! حالا برو سراغ تمرین‌های همین درس.