am، is، are: معرفی خودت و دیگران To be: am, is, are

A1گرامر ۶ دقیقه ویدیو سلام و آشنایی

درباره‌ی این ویدیو

با am، is و are بگو کی هستی، اهل کجایی و چه کاره‌ای؛ شکل کوتاه (I'm)، منفی (isn't) و سؤالی (Are you…?) را یاد بگیر و a/an را قبل از شغل جا نینداز.

این ویدیو بخشی از درس است؛ کارت‌های آموزش، مثال‌ها و جدول‌ها را در صفحه‌ی درس ببین.

در این ویدیو

  1. یک سؤال، یک جواب کوتاه
  2. فعلِ بودن با هر ضمیر
  3. جمع: ما و آن‌ها
  4. مثال‌هایی با فعلِ بودن
  5. منفی: بعد از فعل
  6. سؤال: فعل می‌آید اول
  7. جوابِ کوتاه
  8. قبل از شغل: a یا an
  9. شغلِ جمع: بدونِ کلمه‌ی کوچیک
  10. دام اول: فعلِ بودن را جا نینداز
  11. دام دوم: سن با فعل بودن

متن کامل ویدیو

گفتار معلم و جمله‌های انگلیسی، همان‌طور که در ویدیو گفته می‌شوند. روی زمانِ هر بند بزن تا ویدیو از همان‌جا پخش شود.

اینجا یه سؤال و یه جواب کوتاه می‌شنوی. گوش کن: Are you a student? No, I'm not. I'm a nurse. همه‌ی این جمله‌ها یه فعل کوچیک دارن. امروز همه‌شون رو یاد می‌گیری. درس این بخش: To be: am, is, are. فعل بودن با هر ضمیر، منفی و سؤالی و جواب کوتاه، کلمه‌ی کوچیک قبل از شغل، و دو دام رایج.

فعل بودن با هر ضمیر یه شکل داره، و توی صحبت شکل کوتاهش رو زیاد می‌شنوی. اولی، با «من»: I am. I'm. با «تو» یا «شما» این‌جوریه: You are. You're. و با «او» و «آن»، یعنی یه نفر یا یه چیز: He is. She is. It is. He's. She's. It's. و برای جمع، یعنی «ما» و «آن‌ها»: We are. We're. They are. They're.

یادت باشه: سه تا ضمیر با یه شکل فعل می‌آن؛ تو، ما، و آن‌ها. حالا چند تا جمله‌ی واقعی. گوش کن و تکرار کن: I'm Daniel. I'm from Shiraz. She's my sister. برای منفی، یه کلمه‌ی کوچیک رو بعد از فعل بودن می‌ذاری؛ روی صفحه رنگیه. گوش کن: I'm not tired. و توی صحبت، فعل و کلمه‌ی منفی معمولا به هم می‌چسبن: He isn't at home.

برای سؤال، فعل رو می‌ذاری قبل از ضمیر. اول جمله‌ی معمولی: You are a student. و حالا فعل می‌پره اول جمله. گوش کن و تکرار کن: Are you a student? توی جواب کوتاه فقط ضمیر و فعل رو می‌گی. گوش کن و تکرار کن: Are you from Iran? Yes, I am. یادت باشه: توی جواب کوتاه مثبت، شکل کوتاه نمی‌آد؛ این غلطه. حالا یه جواب منفی: Is she a teacher? No, she isn't.

قبل از شغل یه نفر یه کلمه‌ی کوچیک می‌آد. اگه شغل با صدای صدادار شروع نشه، این شکلش: I'm a student. She's a nurse. و اگه با صدای صدادار شروع بشه، شکل دیگه‌ش: My father is an engineer. اما اگه شغل جمع باشه، چیزی قبلش نمی‌ذاریم. گوش کن و تکرار کن: They're doctors.

ولی برای یه نفر جاش ننداز! توی فارسی «یک» نمی‌گیم، برای همین این جمله رو زیاد غلط می‌گیم. توی فارسی فعل بودن رو خیلی وقت‌ها حذف می‌کنیم یا به کلمه می‌چسبونیم: «من دانشجو»، «خسته‌ام». این جمله‌ی انگلیسی غلطه. توی جمله‌ی انگلیسی، فعل لازمه. گوش کن و تکرار کن: I'm a student. I'm tired.

دام دوم: سن. فارسی می‌گه «بیست سال دارد»، برای همین فعل داشتن به ذهن می‌آد. این جمله غلطه. توی انگلیسی سن رو با فعل بودن می‌گیم. گوش کن و تکرار کن: He's twenty years old. سؤال اول: کسی می‌پرسه ایرانی هستی یا نه. جواب کوتاه مثبت رو کامل کن. جواب اول؛ توی جواب کوتاه مثبت شکل کامل می‌آد.

سؤال بعدی: پدرم مهندسه. کلمه‌ی کوچیک قبل از شغل کدومه؟ جواب اول؛ چون شغل با صدای صدادار شروع می‌شه. و آخری: گوش کن. شغل این آدم چیه؟ Hi, I'm Tom. I'm not a student. I'm a nurse, and my wife is a teacher. پرستار. معلم، شغل همسرشه. خلاصه‌ی درس: هر ضمیر شکل خودش رو داره، و شکل کوتاه توی صحبت رایجه.

منفی: کلمه‌ی کوچیک بعد از فعل. سؤال: فعل می‌پره اول. جواب کوتاه مثبت: شکل کامل. قبل از شغل یه نفر یه کلمه‌ی کوچیک می‌آد، ولی برای شغل جمع نه. و فعل بودن رو جا نینداز؛ سن رو هم با همین فعل می‌گیم. آفرین! حالا برو سراغ تمرین‌های همین درس.