upbringing

noun B2
UK/ˈʌpbrɪŋɪŋ/ US/ˈʌpˌbrɪŋɪŋ/

معنی upbringing به فارسی

۱تربیت؛ نحوه‌ی بزرگ شدن

Meaning of upbringing

معانی رایج این واژه برای زبان‌آموز؛ هر معنی جدا بررسی شده است.

  1. 1 CHILDHOOD TRAINING noun [C or U] B2

    the way parents teach and look after a child while the child grows up

    فارسیتربیت؛ نحوه‌ی بزرگ شدن

    • A strict upbringing does not always produce well-behaved adults.

      تربیت سخت‌گیرانه همیشه به بزرگسالانی با رفتار خوب منجر نمی‌شود.

    هم‌آیندها collocations
    • a strict upbringing
    • a happy upbringing
    • a sheltered upbringing
پشتیبانی