خودت را معرفی کن: سن، شغل و شهر Introduce yourself
دربارهی این ویدیو
خودت را کامل معرفی کن: اسم، سن، شغل و شهری که در آن زندگی میکنی. یک گفتوگوی کوتاه را میشنوی، الگوی معرفی پنججملهای را میخوانی و بعد معرفی خودت را آماده میکنی و بلند میگویی.
این ویدیو بخشی از درس است؛ کارتهای آموزش، مثالها و جدولها را در صفحهی درس ببین.
در این ویدیو
- خودت را کامل معرفی کن
- سن: هستم + عدد
- چه کارهای؟ چهار شغل
- کجا زندگی میکنی؟
- اهل کجا؟ کجا زندگی میکنی؟
- الگوی تو: پنج جمله
- حالا نوبتِ توست
- سن را با «هستم» بگو
- قبل از شغل، a یا an
متن کامل ویدیو
گفتار معلم و جملههای انگلیسی، همانطور که در ویدیو گفته میشوند. روی زمانِ هر بند بزن تا ویدیو از همانجا پخش شود.
این دو نفر خودشون رو کامل معرفی میکنن: اسم، سن و شغل. گوش کن: Hello! I'm Sarah. I'm twenty-five. I'm a teacher. Hi, Sarah. I'm Ryan. I'm thirty. I'm an engineer. آخر این درس، تو هم میتونی. درس امروز: Introduce yourself. سن، شغل، شهری که توش زندگی میکنی، و یه معرفی پنججملهای.
برای گفتن سن، میگی «هستم» و بعدش عدد. گفتن «سال» لازم نیست: I'm twenty-five. I'm eighteen. I'm forty. یه نکتهی فرهنگی: توی کشورهای انگلیسیزبان معمولا سن بزرگسالها رو توی اولین دیدار نمیپرسن. اینجا فقط یاد میگیری که اگه خواستی سنت رو بگی، چطور بگی.
حالا چهار شغل. برای گفتن شغلت بگو: I'm a student. I'm a teacher. I'm a doctor. I'm an engineer. دیدی؟ قبل از شغل یه کلمهی کوچیک میآد؛ همون کلمهی رنگی توی جدول. قاعدهی کاملش رو توی واحد «چیزهای دور و بر من» یاد میگیری؛ فعلا هر شغل رو با همون تکهش حفظ کن.
برای شهری که توش زندگی میکنی، بگو: I live in Isfahan. یعنی «در اصفهان زندگی میکنم». کلمهی دوم یعنی «زندگی میکنم»، و کلمهی بعدش یعنی «در». فرق این دو رو یادت باشه. اولی یعنی اهل اون شهری: I'm from Tabriz. و دومی یعنی الان تو اون شهر زندگی میکنی: I live in Isfahan.
ممکنه این دو شهر یکی نباشن. با هم بگو: I'm from Tabriz. I live in Isfahan. حالا الگوی تو: یه معرفی پنججملهای. هر جمله رو بشنو و تکرار کن: Hello! My name is Nick. I'm twenty-two. I'm a student. I'm from Shiraz. I live in Tehran. حالا نوبت توئه. جای اسم، سن، شغل و شهر، اطلاعات خودت رو بذار. ویدئو رو نگه دار و بلند بگو.
آفرین! هر چی بیشتر تمرین کنی، راحتتر میشه. توی فارسی میگیم «بیستوپنج سال دارم»، یعنی از فعل «داشتن» استفاده میکنیم. برای همین، این غلط رایجه: انگلیسی سن رو با «هستم» میگه: I'm twenty-five. فارسی معمولا «یک» نمیذاره: «معلمم». برای همین این کلمهی کوچیک خیلی جا میافته. این غلطه:
قبل از شغل، همون کلمهی کوچیک رو بذار: I'm a teacher. I'm an engineer. سؤال اول: گوش کن. پائولا چه کارهست؟ Hello! My name is Paula. I'm twenty-eight. I'm a doctor. I live in Tabriz. پزشک: A doctor. سؤال بعدی: میخوای بگی مهندسی. کدوم جمله درسته؟ جواب اول؛ همون تکهای که حفظ کردی: I'm an engineer.
و آخری: گوش کن. این آدم الان تو کدوم شهر زندگی میکنه؟ I'm from Tabriz. I live in Tehran. جملهای که «زندگی میکنم» داره، تهران: Tehran. خلاصهی درس: سن رو با «هستم» و عدد میگی، نه با «دارم». قبل از شغل، اون کلمهی کوچیک رو جا نمیندازی. اهل کجایی با «از» و کجا زندگی میکنی با «در»؛ ممکنه این دو شهر یکی نباشن.
و حالا میتونی خودت رو توی پنج جمله معرفی کنی. آفرین! حالا برو سراغ تمرینهای همین درس.