مرور: زندگی روزمره و زبان بقا Review: daily life and survival English

A1کاربرد روزمره ۵ دقیقه ویدیو گام صفر: زبان بقا (خرید، تاکسی، هتل)

درباره‌ی این ویدیو

مرور دو واحد: کارهای هر روز، can، there is و کلمه‌های سؤال از یک طرف، و خرید، تاکسی، هتل و رستوران از طرف دیگر. اول یک گفتگوی کوتاه را می‌شنوی، بعد با جمله‌های تازه گوش می‌دهی، انتخاب می‌کنی، می‌نویسی و می‌گویی. هر جمله‌ی این درس نو است.

این ویدیو بخشی از درس است؛ کارت‌های آموزش، مثال‌ها و جدول‌ها را در صفحه‌ی درس ببین.

در این ویدیو

  1. یک صبحِ معمولی در سفر
  2. فعل ساده و پسوند یک نفر
  3. منفی و سؤال
  4. می‌توانم
  5. چیزی کجا هست
  6. کلمه‌ی سؤال اول می‌آید
  7. خرید و تاکسی
  8. هتل و رستوران
  9. کمک
  10. پسوند فقط یک‌بار
  11. جمع بعد از عدد، و قیمت
  12. کلمه‌ی کوچک قبل از مکان

متن کامل ویدیو

گفتار معلم و جمله‌های انگلیسی، همان‌طور که در ویدیو گفته می‌شوند. روی زمانِ هر بند بزن تا ویدیو از همان‌جا پخش شود.

یه صبح معمولی توی سفر: هتل، صبحانه، و پرسیدن راه. گوش کن. Good morning, Sarah. Breakfast is at seven. Where is the bank? Go straight, then turn left. It isn't far. بیا همه‌ی این‌ها رو با هم مرور کنیم. خب، بریم سراغ درس امروز: Review: daily life and survival English.

کارهای هر روز، توانایی، جاها، کلمه‌های سؤال؛ و بعد خرید، تاکسی، هتل، رستوران و کمک. اول، کارهای هر روز. برای من و تو و ما و آن‌ها، فعل ساده‌ست: I read at ten. ولی برای یه نفر دیگه، آخر فعل یه پسوند می‌گیره: She studies. برای اسم یه نفر هم همین‌طوره: Sarah goes to work.

برای منفی و سؤال، کلمه‌ی کمکی می‌آد؛ و بعدش فعل ساده می‌مونه و پسوند نمی‌گیره. گوش کن: I don't cook. She doesn't drive. Do you work? Does he sleep? کلمه‌ی «می‌توانم» هیچ پسوندی نمی‌گیره، و برای منفی و سؤال هم کلمه‌ی کمکی نمی‌خواد: I can swim. و حالا شکل منفی‌اش: She can't drive.

و برای درخواست کمک: Can you help me? برای اینکه بگی چیزی کجا هست، فعل به تعداد بستگی داره. برای چند تا چیز: There are two beds in the room. و برای پرسیدن درباره‌ی یه چیز: Is there a lamp in the room? کلمه‌ی سؤال اول می‌آد؛ بعد فعل بودن یا کلمه‌ی کمکی. گوش کن: Where do you live? Why do you study English? How old is Molly?

حالا واحد زبان بقا. توی مغازه، قیمت رو این‌طور می‌پرسی: How much is this? توی تاکسی، مقصد رو می‌گی و مسیر رو می‌شنوی: To the airport, please. Turn left. توی هتل، رزرو و اتاقت رو این‌طور می‌گی: I have a reservation. A room for two people, for two nights.

توی رستوران، حساب کردن و غذایی که نمی‌خوری: The bill, please. I don't eat meat. و برای کمک، سه جمله‌ی نجات رو مرور کن: I'm lost. Where is the toilet? Do you speak Persian? حالا پنج دام پرتکرار. اولی: بعد از کلمه‌ی کمکی منفی، فعل پسوند نمی‌گیره. He doesn't eat.

دومی: کلمه‌ی «می‌توانم» توی انگلیسی هیچ پسوندی نمی‌گیره. She can swim. بعدی: بعد از عدد بیشتر از یک، اسم جمع می‌شه. Two nights. Ten dollars. برای قیمت، همون دو کلمه؛ و فعلش برای یه چیز و چند تا چیز فرق داره. How much is this? How much are these? و آخری: فارسی برای «بانک کجاست؟» کلمه‌ی جداگانه نداره، ولی انگلیسی داره؛ جاش رو عمدا چک کن. Where is the bank? The bill, please.

سؤال اول: گوش کن. قیمت چقدره؟ It's sixty euros. شصت یورو؛ آخر عدد کوتاه بود. سؤال بعدی: توی رستوران، پیشخدمت ازت می‌پرسه: Do you eat meat? تو گوشت نمی‌خوری. چی جواب می‌دی؟ سؤال با کلمه‌ی کمکی شروع شده؛ پس جواب کوتاه هم با همون ساخته می‌شه: No, I don't.

خب، خلاصه‌ی این درس رو مرور کنیم: توی زندگی روزمره: پسوند فقط با یه نفر، بعد از کلمه‌ی کمکی فعل ساده. برای جا و چیزها، فعل به تعداد بستگی داره؛ و کلمه‌ی سؤال اول می‌آد. و برای سفر، پنج موقعیت رو مرور کردی. و پنج دامی که با هم دیدیم رو یادت باشه.

آفرین! حالا برو سراغ تمرین‌های همین درس.