سؤال با to be: Are you…? Is he…? To be: questions and short answers

A1گرامر ۶ دقیقه ویدیو گام صفر: من، تو، او و فعل to be

درباره‌ی این ویدیو

برای سؤال بله / خیر فعل می‌آید اول جمله: Are you Sarah? Is he a doctor? جواب کوتاه می‌دهی (Yes, I am. No, he isn't.) و با Where و Who سؤال می‌سازی. می‌فهمی چرا ترتیب فارسی «او دکتر است؟» در انگلیسی کافی نیست.

این ویدیو بخشی از درس است؛ کارت‌های آموزش، مثال‌ها و جدول‌ها را در صفحه‌ی درس ببین.

در این ویدیو

  1. سؤال و جواب کوتاه
  2. فعل از وسط به اول جمله می‌پرد
  3. چهار نمونه
  4. با اسم هم همین است
  5. جواب کوتاه: بله / نه + ضمیر + فعل
  6. جواب کوتاه برای هر ضمیر
  7. Where: کجا؟
  8. Who: چه کسی؟
  9. همان قانون، سؤال‌های آشنا
  10. ترتیب سؤال را عوض کن
  11. کلمه‌ی پرسشی می‌آید اول
  12. جواب «بله» کوتاه نمی‌شود

متن کامل ویدیو

گفتار معلم و جمله‌های انگلیسی، همان‌طور که در ویدیو گفته می‌شوند. روی زمانِ هر بند بزن تا ویدیو از همان‌جا پخش شود.

توی فارسی، سؤال بله و خیر رو معمولا فقط با لحن می‌سازیم؛ ولی انگلیسی معمولا ترتیب رو عوض می‌کنه. گوش کن: Are you Sarah? Yes, I am. امروز یاد می‌گیری چطور سؤال بسازی و کوتاه جواب بدی. اسم درس امروز اینه: To be: questions and short answers. سؤال بله و خیر، جواب کوتاه، سؤال با «کجا» و «چه کسی»، و یه دام رایج.

برای سؤال بله و خیر، فعل می‌پره اول جمله. این یه جمله‌ی عادیه: You are Sarah. حالا جای فعل و ضمیر رو عوض کن: Are you Sarah? بقیه‌ی جمله همون می‌مونه. آخر این سؤال‌ها معمولا صدا بالا می‌ره. چند نمونه‌ی دیگه. گوش کن و تکرار کن: Is she a teacher? Are they from Iran? Is it a pen?

ببین: توی هر چهار تا، فعل رفته اول جمله. با اسم هم همینه: اول فعل، بعد اسم. گوش کن و تکرار کن: Is Ryan a doctor? Is Molly from Tabriz? کلمه‌ی کوچیک قبل از شغل هم، هنوز همون قالب آماده‌ست. جواب کوتاه ساده‌ست: اول بله یا نه، بعد ضمیر، بعد فعل. مثلا این سؤال: Is he a doctor?

اگه جوابت مثبته، این‌طوری می‌گی: Yes, he is. و اگه منفیه، این‌طوری: No, he isn't. این الگو رو برای یه مرد دیدی؛ برای بقیه‌ی ضمیرها هم همینه. گوش کن و تکرار کن: Yes, I am. No, I'm not. Yes, we are. No, we aren't. Yes, she is. No, she isn't. Yes, it is. No, it isn't. Yes, they are. No, they aren't.

کلمه‌ی پرسشی میاد اول جمله، بعدش فعل، بعد اسم یا ضمیر. این یکی یعنی «کجا». گوش کن و تکرار کن: Where is Molly? جوابش یه جمله‌ی کوتاهه، نه «بله» و «نه»: She's in Tehran. کلمه‌ی کوچیکی که قبل از «تهران» اومد، یعنی «در». این یکی یعنی «چه کسی»، برای آدم‌ها. ترتیب همونه. گوش کن و تکرار کن: Who is he? He's Ryan.

این قانون رو قبلا هم دیده بودی. این دو تا سؤال آشنا همین ترتیب رو دارن: How are you? Where are you from? دام اول: توی فارسی، سؤال بله و خیر معمولا فقط با لحن ساخته می‌شه. انگلیسی خودمونی هم گاهی همین‌طور می‌پرسه؛ ولی ترتیب فارسی، شکل استاندارد نیست:

شکل استاندارد اینه. گوش کن و تکرار کن: Is he a doctor? دام بعدی: توی فارسی، کلمه‌ی پرسشی معمولا سر جای خودش می‌مونه: «تو اهل کجایی؟» ولی توی انگلیسی اول جمله میاد، و بعدش فعل، قبل از ضمیر. این ترتیب غلطه: درستش اینه. گوش کن و تکرار کن: Where is he from?

و دام آخر: جواب «بله» رو کوتاه نکن. این غلطه: درستش اینه؛ فعل کامل می‌مونه: Yes, I am. ولی جواب «نه» رو می‌شه کوتاه کرد: No, I'm not. سؤال اول: درباره‌ی یه زن می‌پرسی، «او ایرانیه؟» کدوم سؤال درسته؟ اولی. اول فعل، بعد ضمیر، بعد بقیه: Is she Iranian?

سؤال بعدی: گوش کن. کدوم جواب کوتاه به این سؤال می‌خوره؟ Is he a doctor? سؤال درباره‌ی «او» بود؛ پس جواب هم با همون ضمیر و فعله: Yes, he is. و آخری: گوش کن. اون مرد کجاست؟ Where is Ryan? He's in Shiraz. اون توی شیرازه؛ جواب این بود: He's in Shiraz. خلاصه‌ی درس: توی سؤال بله و خیر، فعل میاد اول جمله.

جواب کوتاه: بله یا نه، بعدش ضمیر و فعل. کلمه‌ی پرسشی اول میاد، بعدش فعل و ضمیر. و جواب «بله» رو کوتاه نکن؛ فعلش کامل می‌مونه. آفرین! حالا برو سراغ تمرین‌های همین درس.