خرید: جمله‌های لازم در مغازه Shopping phrases

A1کاربرد روزمره ۴ دقیقه ویدیو بیرون از خانه

درباره‌ی این ویدیو

قیمت پرسیدن، سایز خواستن، پرو کردن و پرداخت، با جمله‌های مؤدبانه‌ای که در مغازه لازم داری.

این ویدیو بخشی از درس است؛ کارت‌های آموزش، مثال‌ها و جدول‌ها را در صفحه‌ی درس ببین.

در این ویدیو

  1. در مغازه: دنبال کاپشن می‌گردی
  2. چیزی را پیدا کن
  3. پرو کن و بخر
  4. کمک؟ سایز؟
  5. چیز دیگر؟ نقد یا کارت؟
  6. مؤدبانه بخواه
  7. ترتیب کلمه‌ها در سؤال قیمت
  8. jeans همیشه جمع است
  9. جمله‌ی ثابت را ترجمه نکن

متن کامل ویدیو

گفتار معلم و جمله‌های انگلیسی، همان‌طور که در ویدیو گفته می‌شوند. روی زمانِ هر بند بزن تا ویدیو از همان‌جا پخش شود.

فرض کن توی یه مغازه‌ای و یه کاپشن می‌خوای. فروشنده می‌پرسه: Can I help you? و تو می‌تونی این‌طوری جواب بدی: I'm looking for a jacket. امروز جمله‌هایی رو یاد می‌گیری که توی مغازه لازم داری. درس امروز: Shopping phrases. پیدا کردن و پرو کردن و خریدن، گفت‌وگو با فروشنده، درخواست مؤدبانه، و اشتباه‌های رایج.

دنبال یه چیز می‌گردی؟ این جمله رو بگو: I'm looking for a jacket. برای اینکه قیمتش رو بپرسی، بگو: How much is this? و اگه اندازه‌اش مناسب نبود: Have you got this in a bigger size? وقتی لباس رو دوست داری، می‌خوای امتحانش کنی: Can I try it on? پرو کردن لباس هر دو کلمه رو می‌خواد.

وقتی تصمیمت رو گرفتی و می‌خوای بخریش: I'll take it. و برای اینکه با کارت پول بدی: Can I pay by card? فروشنده یه چیزی می‌پرسه و تو جواب آماده داری. گوش کن و جواب رو تکرار کن: Can I help you? I'm just looking, thanks. What size are you? Medium, I think.

و این هم دو سؤال آخر فروشنده، موقع پرداخت: Anything else? No, that's all, thanks. Cash or card? Card, please. دام اول: توی فارسی «یه نون بدین» کاملا مؤدبانه‌ست، ولی ترجمه‌ی کلمه‌به‌کلمه‌اش توی انگلیسی مثل دستوره و بی‌ادبانه به نظر می‌رسه؛ مثلا این جمله:

این دو قالب مؤدبانه‌ن. تکرار کن: Can I have that bag, please? I'd like that bag, please. و «لطفا» رو هیچ‌وقت جا ننداز. دام بعدی: فارسی می‌گه «چند است؟» و ترتیب کلمه‌ها عوض نمی‌شه؛ برای همین این اشتباه رایجه: درستش: فعل بودن قبل از ضمیر می‌آد. تکرار کن: How much is it?

دام بعدی: شلوار جین، مثل هر شلوار دیگه، توی انگلیسی همیشه جمع حساب می‌شه، ولی توی فارسی مفرده. برای همین این غلطه: درستش رو بشنو و تکرار کن: How much are these jeans? دام آخر: جمله‌های ثابت رو کلمه‌به‌کلمه ترجمه نکن. این دو جمله غلطن: شکل درست این‌ها، جمله‌های ثابتن. تکرار کن: I'm just looking, thanks. No, that's all, thanks.

سؤال اول: فروشنده این رو می‌پرسه و تو کمک نمی‌خوای. چی می‌گی؟ Can I help you? گزینه‌ی اول؛ این جمله‌ی ثابت فقط نگاه کردنه. سؤال بعدی: مؤدبانه‌ترین راه خواستن کدومه؟ گزینه‌ی دوم؛ قالب مؤدبانه با «لطفا»: Can I have that bag, please? و آخری: جای خالی رو پر کن.

گزینه‌ی اول؛ شلوار جین توی انگلیسی جمع حساب می‌شه، پس فعل بودن جمع می‌آد. بیا سریع مرورش کنیم: می‌تونی بگی دنبال چی می‌گردی، قیمت بپرسی و سایز بزرگ‌تر بخوای. می‌تونی پرو کنی، بخری و بپرسی با کارت پرداخت کنی. جواب آماده‌ی سؤال‌های فروشنده رو هم بلدی.

و همیشه مؤدبانه می‌خوای، و «لطفا» رو یادت نمی‌ره. آفرین! حالا برو سراغ تمرین‌های همین درس.