آدرس پرسیدن: Turn left، Go straight on Asking the way: imperatives and directions
درباره‌ی این ویدیو
یک گفت‌وگوی کوتاه در خیابان را گوش کن: گریس آدرس کتابخانه را می‌پرسد. یاد می‌گیری با جمله‌های امری (Turn left، Don't…، Please…) آدرس بدهی و مؤدبانه بپرسی: Excuse me, is there a … near here?
این ویدیو بخشی از درس است؛ کارت‌های آموزش، مثال‌ها و جدول‌ها را در صفحه‌ی درس ببین.
در این ویدیو
- توی خیابان گم شده‌ای
- فعل ساده، بدون فاعل
- منفی: Don't + فعل
- مؤدبانه‌تر: please
- چپ، راست، مستقیم
- جای مکان
- پیاده
- دو کلمه‌ی تازه روی نقشه
- با انگشتت راه برو
- جای یک مکان را بپرس
- راه، فاصله، تشکر
- «نرو» را درست بگو
- «بپیچ به چپ»
- با «ببخشید» شروع کن
متن کامل ویدیو
گفتار معلم و جمله‌های انگلیسی، همان‌طور که در ویدیو گفته می‌شوند. روی زمانِ هر بند بزن تا ویدیو از همان‌جا پخش شود.
فرض کن توی یه خیابون غریبه‌ای و دنبال کتابخونه می‌گردی. Excuse me, is there a library near here? Yes, there is. Go straight on to the end of this street. Then turn left. امروز یاد می‌گیری آدرس بپرسی و آدرس بدی. درس امروز: Asking the way. جمله‌ی امری، کلمه‌های آدرس، راه رفتن روی نقشه، و پرسیدن مؤدبانه.
برای دستور دادن یا آدرس دادن، جمله رو با شکل ساده‌ی فعل شروع کن و فاعل رو نگو. Turn right at the bank. برای منفی کردن، قبل از فعل این کلمه رو می‌ذاریم: Don't cross here. It's dangerous. برای مؤدب‌تر شدن، یه کلمه‌ی کوچیک اول جمله می‌ذاریم: Please wait here.
یا می‌تونی بذاریش آخر جمله: Close the door, please. سه دستور اصلی آدرس؛ گوش کن و تکرار کن: Go straight on. Turn left. Turn right. برای گفتن این‌که یه جا کدوم طرفه: It's on the left. It's on the right. و وقتی یه جا سر نبشه: The pharmacy is on the corner.
و وقتی پیاده می‌ری، می‌گی: On foot. این یه نقشه‌ی ساده‌ست و ستاره جای توست. این، چراغ راهنماییه: Traffic lights. و جایی که دو خیابون همدیگه رو قطع می‌کنن، چهارراهه: Crossroads. فرض کن رو به بالای نقشه وایستادی. با انگشتت راه برو و هر قدم رو بلند بگو: Go straight on. Turn right at the traffic lights.
یادت باشه: وقتی می‌پیچی، چپ و راست تو هم می‌چرخه. با «ببخشید» شروع کن و بپرس: Excuse me, is there a bank near here? یا بپرس یه جا کجاست: Excuse me, where is the post office? برای پرسیدن راه می‌گی: How do I get to the museum? و فاصله رو این‌طوری می‌پرسی: Is it far?
و آخر کار، تشکر و جوابش: Thank you! You're welcome. دام اول: توی فارسی نفی به اول فعل می‌چسبه، مثل «نرو»؛ برای همین بعضی‌ها این جمله‌ی غلط رو می‌سازن. منفی امری توی انگلیسی همیشه یه ساخت ثابت داره. گوش کن: Don't turn here. دام دوم: «بپیچ به چپ» رو کلمه‌به‌کلمه ترجمه نکن. این جمله غلطه.
درستش بدون اون کلمه‌ی اضافه‌ست: Turn left. و برای «سمت راست» هم این غلطه؛ درستش این‌طوریه: It's on the right. دام آخر: شروع کردن با یه دستور خشک به یه غریبه بی‌ادبانه‌ست، مثل این جمله. با «ببخشید» شروع کن، و «لطفا» رو هم فراموش نکن. این‌طوری: Excuse me, how do I get to the library, please?
سؤال اول: گوش کن. گریس اول باید چی‌کار کنه؟ Go straight on to the end of this street. Then turn left. اول مستقیم، بعد به چپ. سؤال بعدی: توی خیابون کمک می‌خوای. مؤدبانه با چی شروع می‌کنی؟ گزینه‌ی اول؛ با «ببخشید» شروع می‌کنیم: Excuse me. و آخری: گوش کن. چطور باید بری بیمارستان؟ Don't take a taxi. The hospital is very near. Just walk for two minutes.
تاکسی نگیر و راه برو؛ یعنی پیاده. خلاصه‌ی درس: جمله‌ی امری با فعل ساده شروع می‌شه و فاعل نداره؛ منفی و مؤدبانه‌ش هم یادت باشه. برای آدرس: مستقیم، چپ، راست، و جای مکان. برای پرسیدن، با «ببخشید» شروع کن. و حواست به سه تا دام باشه: منفی ثابت، «بپیچ به چپ»، و شروع مؤدبانه.
آفرین! حالا برو سراغ تمرین‌های همین درس.