حروف تعریف: a / an / the یا هیچ‌کدام؟ Articles: a, an, the and no article

متن کامل ویدیو

گفتار معلم و جمله‌های انگلیسی، همان‌طور که در ویدیو گفته می‌شوند. روی زمانِ هر بند بزن تا ویدیو از همان‌جا پخش شود.

۰:۰۰ فارسی می‌گه «من دانشجو هستم». ولی انگلیسی یه کلمه‌ی کوچیک دیگه هم می‌خواد. بشنو: I'm a student. این کلمه‌های کوچیک، بزرگ‌ترین دردسر فارسی‌زبان‌هان؛ امروز یادشون می‌گیری. درس امروز: Articles: a, an, the, and no article. یکی از چند تا، همونی که هر دو می‌دونیم، جاهایی که هیچ‌کدوم نمی‌آد، و دام‌های فارسی‌زبان‌ها.

۰:۳۴ این کلمه یعنی «یک» یا «یه». با اسم مفرد قابل‌شمارش می‌آد، وقتی شنونده نمی‌دونه کدوم، یا بار اوله. گوش کن و تکرار کن: I bought a new phone. شغل‌ها هم همین رو می‌گیرن؛ اینجا با شکل دیگه‌ش: She's an engineer. یه شکل دیگه قبل صدای مصوت می‌آد. مهم صداست، نه حرف. گوش کن: It takes an hour.

۱:۰۸ حرف اول این کلمه خونده نمی‌شه، پس کلمه با صدای مصوت شروع می‌شه. حالا این یکی: He studies at a university in Tabriz. اینجا حرف اول مصوته، ولی صدای اولش مصوت نیست. پس شکل ساده می‌آد. بار اول «یه» می‌گیم. بعدش که شنونده می‌دونه کدوم، حرف تعریف مشخص می‌آد. بشنو و تکرار کن: I bought a shirt and a jacket. The jacket was cheap.

۱:۴۴ فارسی محاوره هم گاهی همین رو نشون می‌ده: «کاپشنه ارزون بود»؛ یعنی همون کاپشن. حرف تعریف مشخص وقتی هم می‌آد که فقط یکی وجود داره. گوش کن: The sun is very hot today. یا وقتی هر دو می‌دونیم کدوم رو می‌گم: Can you close the door, please? یا وقتی بقیه‌ی جمله مشخصش می‌کنه: The book on my desk.

۲:۱۷ وقتی درباره‌ی یه چیز به‌طور کلی حرف می‌زنیم، مثلا همه‌ی گربه‌ها، حرف تعریف نمی‌ذاریم. گوش کن و تکرار کن: I like cats. ولی وقتی مشخصه، حرف تعریف مشخص می‌خوایم: The cats next door are noisy. وعده‌های غذا در حالت عادی حرف تعریف ندارن، ولی صبحانه‌ی یه جای مشخص داره: Breakfast is at seven. The breakfast at this hotel is great.

۲:۵۲ بعضی عبارت‌ها ثابتن و حرف تعریف ندارن: Go to work. Go to bed. At home. ولی با بانک و سینما، حرف تعریف مشخص می‌آد: Go to the bank. Go to the cinema. اسم بیشتر کشورها حرف تعریف نداره: Iran. France. Japan. ولی بعضی کشورها حرف تعریف مشخص می‌گیرن: The UK. The USA. The Netherlands.

۳:۳۳ دام اول: فارسی می‌گه «دانشجو هستم» و «ماشین دارم». ولی انگلیسی اسم مفرد قابل‌شمارش رو تنها نمی‌ذاره. این دو تا غلطن: شکل درست، با «یک» قبل از اسمه. تکرار کن: I'm a student. She has a car. دام بعدی: موقع ترجمه‌ی «زندگی کوتاهه»، خیلی‌ها حرف تعریف مشخص می‌ذارن. این غلطه:

۴:۰۶ برای حرف کلی هیچ حرف تعریفی نمی‌ذاریم. تکرار کن: Life is short. و دام آخر: رفتن سر کار و مدرسه و رختخواب، و وعده‌های غذا در حالت عادی، حرف تعریف نمی‌گیرن. این دو تا غلطن: شکل درست، بدون حرف تعریف. تکرار کن: She goes to work by bus. I usually have breakfast at seven.

۴:۴۲ سؤال اول: جای خالی رو پر کن. گزینه‌ی دوم. شغل با «یه» می‌آد، و کلمه‌ی بعدی با صدای مصوت شروع می‌شه. و آخری: کدوم جمله درسته؟ گزینه‌ی دوم. حرف کلیه، پس حرف تعریف نمی‌آد. بیا مرور کنیم. «یه»، برای بار اول و برای شغل‌ها؛ شکلش رو صدای اول کلمه تعیین می‌کنه.

۵:۱۷ چیزی که هر دو می‌دونیم، یا فقط یکی هست: حرف تعریف مشخص. حرف کلی، وعده‌های غذا در حالت عادی، عبارت‌های ثابت و بیشتر کشورها: بدون حرف تعریف. و اسم مفرد قابل‌شمارش رو تنها نذار. آفرین! حالا برو سراغ تمرین‌های همین درس.