آینده: will و going to Future: will and going to

متن کامل ویدیو

گفتار معلم و جمله‌های انگلیسی، همان‌طور که در ویدیو گفته می‌شوند. روی زمانِ هر بند بزن تا ویدیو از همان‌جا پخش شود.

۰:۰۰ فردا، آخر هفته، سال بعد. برای حرف زدن از آینده، انگلیسی دو شکل اصلی داره. گوش کن: The phone's ringing. I'll answer it. We're going to visit my aunt on Sunday. فرق این دو تا رو توی این درس یاد می‌گیری. درس امروز: Future: will and going to. اول شکل اول، بعد شکل دوم، بعد فرقشون، و در آخر دام‌های فارسی‌زبان‌ها.

۰:۳۴ وقتی همین حالا تصمیم می‌گیری یا کمک پیشنهاد می‌دی، یه فعل کمکی مخصوص می‌آد و بعدش فعل ساده، بدون هیچ کلمه‌ی اضافه. گوش کن و تکرار کن: The phone's ringing. I'll answer it. Your bags look heavy. I'll help you. این فعل کمکی یه شکل کوتاه داره که به فاعل می‌چسبه؛ توی هر دو جمله شنیدی. برای همه‌ی فاعل‌ها هم یکیه.

۱:۰۳ برای قول دادن هم همین فعل کمکی می‌آد. منفیش یه شکل کوتاه داره. گوش کن و تکرار کن: I won't tell anyone. I promise. و برای نظرت درباره‌ی آینده هم همین‌طور؛ اغلب جمله با «فکر می‌کنم» شروع می‌شه: I think it will be cold tomorrow. اگه از قبل تصمیم گرفته‌ای و برنامه داری، فعل بودن می‌آد، بعدش دو کلمه‌ی مخصوص، و بعدش فعل ساده. گوش کن و تکرار کن: We're going to visit my aunt on Sunday. She's going to study medicine next year.

۱:۴۸ اگه چیزی رو از روی نشانه‌ای که همین حالا می‌بینی پیش‌بینی می‌کنی، باز هم همین ساختار می‌آد. گوش کن: Look at those black clouds! It's going to rain. سؤالش هم فعل بودن رو می‌ذاره اول جمله: Are you going to buy a car? فرق اصلی، زمان تصمیمه. همین حالا فهمیدی شیر نیست، پس همون لحظه تصمیم می‌گیری: There's no milk? OK, I'll buy some.

۲:۲۴ ولی اگه از قبل برنامه داشتی، می‌گی: I'm going to buy milk after work. تصمیم همون لحظه، شکل اول؛ برنامه‌ی از قبل، شکل دوم. برای پیش‌بینی هم همین فرق هست. نظر و حدس شخصی، شکل اول: I think you'll like this film. و وقتی نشانه‌ای جلوی چشمته، شکل دوم: Be careful! You're going to fall.

۲:۵۹ دام اول: توی فارسی برای آینده فعل حال می‌گیم: «فردا می‌رم». ولی ترجمه‌ی مستقیمش، برای تصمیم و برنامه‌ی شخصی، توی انگلیسی معمولا درست نیست. حال ساده برای آینده بیشتر به درد جدول زمانی می‌خوره، مثل ساعت حرکت قطار. این جمله معمولا غلطه: به‌جاش یکی از این دو تا رو بگو. تکرار کن: I'll go tomorrow. I'm going to go tomorrow.

۳:۳۱ دو تا اشتباه دیگه هم رایجه. بعد از فعل کمکی شکل اول، اون کلمه‌ی کوچیکی که توی شکل دوم هست، نمی‌آد. و توی شکل دوم، فعل بودن رو جا نمی‌ندازیم. این دو جمله غلطن: حالا شکل درست رو گوش کن و تکرار کن: I will call you. She is going to call. سؤال اول: تازه می‌فهمی که نان تموم شده. جواب چیه؟

۴:۰۸ گزینه‌ی اول. همین حالا فهمیدی نان نیست و همون لحظه تصمیم می‌گیری. سؤال بعدی: گزینه‌ی درست کدومه؟ گزینه‌ی دوم. بلیت قطار رو ماه پیش خریدن؛ پس برنامه از قبل ریخته شده و شکل دوم می‌آد. و آخری: چی دیدی؟ ابرهای تیره! گزینه‌ی اول. ابرها رو همین حالا می‌بینی؛ پس پیش‌بینی از روی نشانه‌ست، و فعل بودن هم جا نمی‌افته.

۴:۵۰ بیا سریع مرورش کنیم: شکل اول، برای تصمیم همون لحظه، پیشنهاد، قول و نظر درباره‌ی آینده است، و بعدش فعل ساده می‌آد. شکل دوم، برای برنامه‌ی از قبل و پیش‌بینی از روی نشانه‌ی همین حالاست، و فعل بودن همیشه جلوشه. فرق اصلی، زمان تصمیمه: همون لحظه، یا از قبل.

۵:۱۵ و یادت باشه: «فردا می‌رم» رو کلمه‌به‌کلمه ترجمه نکن. آفرین! حالا برو سراغ تمرین‌های همین درس.