تلفن زدن: Can I speak to…? و Can I leave a message? Phone calls: asking for someone and leaving a message
درباره‌ی این ویدیو
کلویی به یک چاپخانه زنگ می‌زند تا با آقای ویلسون حرف بزند. یاد می‌گیری پشت تلفن خودت را معرفی کنی، کسی را بخواهی، پیغام بگذاری، اسم و شماره را هجی کنی و وقتی صدا قطع و وصل می‌شود چه بگویی.
این ویدیو بخشی از درس است؛ کارت‌های آموزش، مثال‌ها و جدول‌ها را در صفحه‌ی درس ببین.
در این ویدیو
- زنگ زدن به یک چاپخانه
- جواب دادن و معرفی
- وصل کردن
- منشی پیغام می‌گیرد
- خودت پیغام بگذار
- هجی کردن
- گفتن شماره
- صدا قطع و وصل می‌شود
- خودت را معرفی کن
- «گوشی!» را ترجمه نکن
- نام را مؤدبانه بپرس
متن کامل ویدیو
گفتار معلم و جمله‌های انگلیسی، همان‌طور که در ویدیو گفته می‌شوند. روی زمانِ هر بند بزن تا ویدیو از همان‌جا پخش شود.
فرض کن باید به یه شرکت زنگ بزنی و با یه نفر صحبت کنی. منشی جواب می‌ده: Good morning, Northgate Printing. Emma speaking. How can I help you? و تو جواب می‌دی و اون آدم رو می‌خوای: Hello. Can I speak to Mr Wilson, please? امروز یاد می‌گیری پشت تلفن چی بگی.
درس امروز: Phone calls. شروع تماس، پیغام گذاشتن، هجی کردن و گفتن شماره، وقتی خط خرابه، و سه تا دام رایج. تو زنگ می‌زنی و منشی جواب می‌ده. گوش کن و تکرار کن: Good morning, Northgate Printing. Emma speaking. Hello, this is Chloe. Can I speak to Mr Wilson, please? Who's calling, please?
و حالا خودت رو معرفی کن و منشی وصل می‌کنه: This is Chloe Hughes from Sun Café. Hold on, please. I'll put you through. اگه اون آدم نباشه، منشی می‌گه: Can I take a message? Yes, please. Could you ask him to call me back? I'll give him the message, and he'll call you back this afternoon.
و اگه خودت بخوای پیغام بذاری، می‌گی: Can I leave a message? منشی نام خانوادگی‌ت رو می‌پرسه: How do you spell your surname? حرف‌ها رو آروم و جدا بگو. تکرار کن: Hughes. H. U. G. H. E. S. و اگه دو حرف شبیه همدیگه‌ان، یه اسم کمک می‌کنه: Sorry, was that M or N? N for Nancy.
بعد، شماره‌ت رو می‌پرسه. توی گروه‌های کوچیک بگو و بین گروه‌ها مکث کن: And what's your number? It's oh seven nine one, double four eight, three oh two five. صفر رو معمولا با یه کلمه‌ی کوتاه می‌گن، و دو رقم یکسان رو با یه کلمه‌ی خاص. دوباره گوش کن و تکرار کن: It's oh seven nine one, double four eight, three oh two five.
وقتی صدا قطع و وصل می‌شه: Sorry, you're breaking up. وقتی اصلا صدای طرف رو نمی‌شنوی: The line is very bad. I can't hear you. وقتی می‌خوای بلندتر حرف بزنه: Could you speak up a bit, please? و وقتی می‌خوای بعدا زنگ بزنی: I'll call you back in five minutes.
دام اول: «من کلویی هستم» رو پشت تلفن کلمه‌به‌کلمه ترجمه نکن؛ این جمله اونجا طبیعی نیست: شکل درست اینه. تکرار کن: Hello, this is Chloe. و یه شکل دوستانه‌ترش اینه: Hi, it's Chloe. دام بعدی: «گوشی!» رو کلمه‌به‌کلمه ترجمه نکن. این جمله غلطه: به جاش این جمله رو بگو: Hold on, please.
یا می‌تونی این رو هم بگی: Just a moment, please. دام آخر: برای پرسیدن اسم تماس‌گیرنده، این سؤال خیلی تنده: جمله‌ی ثابت مؤدبانه اینه: Who's calling, please? سؤال اول: به دفتر یه دوستت زنگ زدی. چطور خودت رو معرفی می‌کنی؟ گزینه‌ی اول؛ پشت تلفن با این قالب معرفی می‌کنیم: Hello, this is Harry.
سؤال بعدی: تو منشی هستی. مؤدبانه‌ترین راه پرسیدن اسم تماس‌گیرنده کدومه؟ گزینه‌ی دوم؛ جمله‌ی ثابت پشت تلفن: Who's calling, please? و آخری: گوش کن. کدوم شماره رو می‌گه؟ Sure. My number is oh nine one two, double three five, seven oh eight one. گزینه‌ی آخر؛ دو رقم یکسان، یعنی سه و سه، و بعدش پنج.
بیا سریع مرورش کنیم: می‌تونی تماس رو شروع کنی، یه نفر رو بخوای و منتظر بمونی تا وصل کنن. می‌تونی پیغام بذاری، یا پیغام بگیری. اسم رو هجی می‌کنی و شماره رو توی گروه‌های کوچیک می‌گی. و وقتی خط خراب شد، می‌دونی چی بگی. آفرین! حالا برو سراغ تمرین‌های همین درس.