جمله‌های شرطی صفر و نوع اول Zero and first conditionals

A2گرامر ۵ دقیقه ویدیو تجربه و برنامه

درباره‌ی این ویدیو

با شرطی صفر از واقعیت‌های همیشگی بگو (If you heat ice, it melts) و با شرطی نوع اول از اتفاق‌های ممکن آینده (If the bus is late, I'll take a taxi). فرق if و when، کاربرد ساده‌ی unless و قاعده‌ی ویرگول را یاد بگیر و دیگر نگو If it will rain.

این ویدیو بخشی از درس است؛ کارت‌های آموزش، مثال‌ها و جدول‌ها را در صفحه‌ی درس ببین.

در این ویدیو

  1. اگر… آنگاه…
  2. شرطی صفر: واقعیت همیشگی
  3. when هم همین‌طور است
  4. آینده‌ی ممکن و نتیجه‌اش
  5. ترتیب بخش‌ها و ویرگول
  6. when یا if؟
  7. unless = if … not
  8. بعد از if: بدون آینده
  9. when و unless هم همین‌طور
  10. «اگر دیر کردی، زنگ بزن»

متن کامل ویدیو

گفتار معلم و جمله‌های انگلیسی، همان‌طور که در ویدیو گفته می‌شوند. روی زمانِ هر بند بزن تا ویدیو از همان‌جا پخش شود.

«اگه یخ رو گرم کنی، آب می‌شه». «اگه اتوبوس دیر کنه، تاکسی می‌گیرم». این‌ها جمله‌های شرطین. به انگلیسی: If you heat ice, it melts. If the bus is late, I'll take a taxi. توی این درس دو نوع جمله‌ی شرطی یاد می‌گیری. درس امروز: Zero and first conditionals.

واقعیت همیشگی، آینده‌ی ممکن، فرق سه کلمه‌ی شرط، و دام‌های فارسی‌زبان‌ها. برای چیزهایی که همیشه درستن، مثل واقعیت علمی یا عادت، هر دو بخش جمله حال ساده‌ست. گوش کن و تکرار کن: If you heat ice, it melts. If I drink coffee after six, I can't sleep.

اینجا «اگه» تقریبا همون «هر وقت» هست؛ پس می‌شه به‌جاش کلمه‌ی «وقتی» گذاشت. گوش کن و تکرار کن: When you press this button, the machine starts. برای اتفاقی که ممکنه توی آینده بیفته و نتیجه‌اش، بخش شرط حال ساده‌ست و بخش نتیجه فعل کمکی آینده داره. گوش کن و تکرار کن: If the bus is late, I'll take a taxi. If you send me the photos tonight, I'll print them tomorrow.

نکته‌ی مهم: توی بخش شرط، حتی وقتی منظورمون آینده‌ست، حال ساده می‌گیریم. ترتیب دو بخش رو می‌شه عوض کرد. اگه بخش شرط اول بیاد، بعدش ویرگول می‌ذاریم: If you're hungry, I'll make some pasta. و اگه آخر بیاد، ویرگول لازم نیست: I'll make some pasta if you're hungry.

«وقتی» یعنی مطمئنیم اون اتفاق می‌افته. «اگه» یعنی شاید بیفته، شاید نه. گوش کن و تکرار کن: When I finish work, I'll call you back. If I see Oliver, I'll give him your message. بعد از «وقتی» هم مثل «اگه»، برای آینده حال ساده می‌آد. «مگر اینکه» یعنی «اگه» با یه فعل منفی؛ پس خودش معنی منفی داره. گوش کن: Unless you leave now, you'll miss your flight.

یعنی همون جمله، با «اگه» و فعل منفی: If you don't leave now, you'll miss your flight. دام اول: چون جمله درباره‌ی آینده‌ست، دلمون می‌خواد بعد از «اگه» فعل آینده بذاریم. این جمله غلطه: حالا شکل درست رو گوش کن و تکرار کن: If it is sunny on Friday, we'll go to the mountains.

همین مشکل با «وقتی» هم هست، و بعد از «مگر اینکه» هم کلمه‌ی منفی نمی‌ذاریم. این دو جمله غلطن: حالا شکل درست رو گوش کن و تکرار کن: I'll send you a message when I arrive in Tabriz. Unless you hurry, you'll miss the start of the film. و یه نکته‌ی آخر: فارسی بعد از «اگه» گاهی فعل گذشته می‌گیره، مثل «اگه دیر کردی، زنگ بزن». ولی توی انگلیسی برای آینده‌ی ممکن، حال ساده لازمه: If you're late, call me.

سؤال اول: یه واقعیت علمی. کدوم گزینه درسته؟ گزینه‌ی اول. واقعیت همیشگیه، پس حال ساده؛ و فاعل مفرده و «او» حساب می‌شه، پس فعل پسوند می‌گیره. سؤال بعدی: قطار فردا ممکنه دیر کنه. بخش شرط چیه؟ گزینه‌ی اول. توی بخش شرط، حتی با «فردا»، حال ساده می‌آد.

و آخری: گوینده مطمئنه که فردا سر کار کلویی رو می‌بینه. کدوم جمله رو می‌گه؟ گزینه‌ی اول. وقتی مطمئنی اون اتفاق می‌افته، «وقتی» می‌گی، نه «اگه». بیا سریع مرورش کنیم: شرطی صفر برای واقعیت همیشگیه، و هر دو بخشش حال ساده‌ست. شرطی نوع اول برای آینده‌ی ممکنه: بخش شرط حال ساده، بخش نتیجه فعل کمکی آینده. اگه بخش شرط اول بیاد، ویرگول می‌ذاریم.

«وقتی» یعنی مطمئنیم، «اگه» یعنی شاید، و «مگر اینکه» خودش منفیه. و یادت باشه: بعد از «اگه» و «وقتی» فعل آینده نمی‌ذاریم، و بعد از «مگر اینکه» کلمه‌ی منفی نمی‌آد. آفرین! حالا برو سراغ تمرین‌های همین درس.