آزمون
آموزش زبان انگلیسی در ۳ ماه: برنامه‌ی ۹۰ روزه‌ی ۱۳ هفته‌ای از A1 و از A2/B1 (با انتظار واقع‌بینانه)
نود روز انگلیسی را مسلط نمی‌کند، ولی شروع جدی می‌سازد. برنامه‌ی ۱۳ هفته‌ای در سه فاز برای دو نقطه‌ی شروع، با ساختار روزانه ۳۰ تا ۶۰ دقیقه، حلقه‌ی مرور، خودسنجی هفتگی و روش سنجش در روز نود.
جواب کوتاه
نود روز کسی را در انگلیسی «مسلط» نمی‌کند، و هر برنامه‌ای که این را قول بدهد، قولش را با زمان واقعی حساب نکرده است. نود روز می‌تواند یک شروع جدی بسازد: یک عادت روزانه، پایه‌ی محکم‌تر، چند مهارت مشخص که قبلاً نداشتید و یک اندازه‌گیری روشن در روز آخر. این مقاله یک برنامه‌ی ۱۳ هفته‌ای می‌دهد برای دو نقطه‌ی شروع: از صفر (A1) و از A2 یا B1. مثال‌های انگلیسی برای همین مقاله نوشته شده‌اند.
نود روز چند ساعت است؟
۱۳ هفته ۹۱ روز است. اگر هفته‌ای شش روز درس بخوانید (یک روز را استراحت بگذارید)، ۷۸ روز مطالعه دارید:
- روزی ۳۰ دقیقه: حدود ۳۹ ساعت.
- روزی ۴۵ دقیقه: حدود ۵۸ ساعت.
- روزی ۶۰ دقیقه: ۷۸ ساعت.
برای مقایسه: جدول «ساعت‌های یادگیری هدایت‌شده»ی Cambridge English عددهای تجمعی از صفر می‌دهد: حدود ۱۸۰ تا ۲۰۰ ساعت برای A2، حدود ۳۵۰ تا ۴۰۰ ساعت برای B1 و حدود ۵۰۰ تا ۶۰۰ ساعت برای B2. یعنی فاصله‌ی هر سطح تا سطح بعد در این جدول حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ ساعت است. خود Cambridge این‌ها را «راهنما» می‌داند، نه وعده؛ پیشینه‌ی زبانی، شدت مطالعه، سن و تمرین بیرون از کلاس همه اثر دارند. این عددها آموزش هدایت‌شده‌اند، پس خودآموزی را مستقیم با آن‌ها مقایسه نکنید.
حساب ساده این است: ۷۸ ساعت مطالعه تقریباً نصف فاصله‌ی یک سطح تا سطح بعد در این جدول است. پس در نود روز انتظار واقع‌بینانه پیشرفت محسوس در مهارت‌های مشخص است، نه لزوماً عوض شدن یک سطح کامل. اگر می‌خواهید بدانید برای هدف شما چند ساعت لازم است، حساب واقع‌بینانه‌ی زمان تا هر سطح را ببینید.
روز اول: سطح را بسنجید
قبل از شروع آزمون تعیین سطح را بدهید و نتیجه را یادداشت کنید، چون روز نود همان آزمون را دوباره می‌دهید. نتیجه یک سطح CEFR با بازه‌ی اطمینان است و تخمین تمرینی، نه رسمی. اگر نتیجه A1 یا کمتر بود، برنامه‌ی الف را بردارید؛ اگر A2 تا B1 بود، برنامه‌ی ب را. اگر برای هیچ‌کدام مطمئن نیستید، از برنامه‌ی پایین‌تر شروع کنید؛ هفته‌های اول مرور خوبی می‌شوند.
یک ضبط صوتی هم بگیرید: یک دقیقه درباره‌ی خودتان و کارتان حرف بزنید. روز نود همین را دوباره می‌گویید و دو ضبط را کنار هم می‌شنوید.
ساختار هر روز
سه نسخه، بسته به وقتتان:
- ۶۰ دقیقه: ۱۰ دقیقه مرور واژه، ۲۰ دقیقه درس، ۱۵ دقیقه شنیدن یا خواندن، ۱۵ دقیقه حرف زدن یا نوشتن.
- ۴۵ دقیقه: ۱۰ دقیقه مرور، ۱۵ دقیقه درس، ۱۰ دقیقه شنیدن یا خواندن، ۱۰ دقیقه حرف زدن یا نوشتن.
- ۳۰ دقیقه: ۱۰ دقیقه مرور و ۲۰ دقیقه به‌نوبت: یک روز درس، یک روز شنیدن، یک روز حرف زدن یا نوشتن.
ترتیب درس‌ها در مسیر یادگیری مشخص است؛ پس هر روز لازم نیست تصمیم بگیرید چه بخوانید. بعد از ورود به حساب، داشبورد برنامه‌ی هفتگی هم نشان می‌دهد.
حلقه‌ی مرور: ۱۰ دقیقه، هر روز
بدون مرور، آنچه در هفته‌ی اول یاد گرفتید تا هفته‌ی دهم محو می‌شود. مرور فاصله‌دار هر واژه را درست وقتی دارد فراموش می‌شود به شما برمی‌گرداند. در اسپیکینو صفحه‌ی مرور این کار را با الگوریتم FSRS انجام می‌دهد. سه قاعده:
- مرور سررسیدها همیشه مقدم است. روزی که وقت کم دارید، فقط مرور را بزنید و بقیه را بگذارید برای فردا.
- واژه‌ی تازه را کم شروع کنید، مثلاً پنج واژه در روز. هر واژه‌ی تازه چند هفته بعد هم مرور می‌خواهد و صف مرور می‌تواند سنگین شود.
- اشتباه‌هایتان را ثبت کنید و هفته‌ای یک بار مرورشان کنید. دفتر اشتباه‌ها همین کار را می‌کند.
برنامه‌ی الف: از صفر (A1)
فاز ۱، هفته ۱ تا ۴: صدا و پایه
- هفته ۱: الفبا و صدای حرف‌ها، هجی کردن اسم، سلام و خداحافظی، عددهای ۰ تا ۱۰.
- هفته ۲: عددهای تا ۱۰۰، روزها و ماه‌ها، فعل to be (I am, you are, she is)، معرفی خود.
- هفته ۳: this و that، ضمیرها، رنگ‌ها و صفت‌ها، واژه‌های کلاس.
- هفته ۴: سؤال با to be (Are you…? Is he…?)، کلمه‌های پرسشی، کارهای هر روز با I، you، we، they.
پایان فاز: می‌توانید خودتان را در پنج جمله معرفی کنید و اسم‌تان را هجی کنید.
فاز ۲، هفته ۵ تا ۸: جمله‌های روزمره
- هفته ۵: حال ساده برای he و she. اینجا فارسی‌زبان‌ها s را جا می‌اندازند: غلط: He work in a bank. درست: He works in a bank.
- هفته ۶: can و can't، there is و there are، جمع و a و an.
- هفته ۷: سؤال و منفی در حال ساده (do و does)، ساعت و قیمت.
- هفته ۸: خانواده، خانه، شغل‌ها؛ حال استمراری (I'm cooking).
پایان فاز: هشت جمله درباره‌ی یک روز عادی‌تان می‌گویید یا می‌نویسید.
فاز ۳، هفته ۹ تا ۱۲: به سمت A2
- هفته ۹: was و were، گذشته‌ی ساده‌ی باقاعده.
- هفته ۱۰: فعل‌های بی‌قاعده‌ی پرکاربرد، تعریف کردن یک روز یا آخر هفته.
- هفته ۱۱: will و going to، مقایسه‌ی ساده (bigger, the best).
- هفته ۱۲: رستوران، خرید، آدرس پرسیدن، درخواست مؤدبانه (Could you…?).
هفته ۱۳: مرور و سنجش
دفتر اشتباه‌ها را مرور کنید، درس‌های پرغلط را دوباره بخوانید و روز آخر آزمون را بدهید (توضیحش پایین است). اگر از صفر شروع کرده‌اید، برنامه‌ی بلندتر شش ماه اول ادامه‌ی طبیعی همین مسیر است.
برنامه‌ی ب: از A2 یا B1
فاز ۱، هفته ۱ تا ۴: ترمیم پایه
- هفته ۱: گذشته‌ی ساده و گذشته‌ی استمراری؛ تعریف کردن یک اتفاق.
- هفته ۲: حال کامل با ever و never، for و since.
- هفته ۳: حال کامل یا گذشته‌ی ساده؟ در گفتار و نوشتار.
- هفته ۴: آینده (will، going to، حال استمراری برای قرار)، مرور خطاهای ثبت‌شده.
در این فاز شنیدن را هر روز بگذارید، حتی ده دقیقه؛ پادکست یا کلیپ کوتاه در سطح خودتان. تمرین‌های سایه‌گویی و دیکته اینجا بیشترین سود را دارند.
فاز ۲، هفته ۵ تا ۸: گرامر B1
- هفته ۵: شرطی نوع اول و دوم.
- هفته ۶: مجهول.
- هفته ۷: نقل قول غیرمستقیم.
- هفته ۸: جمله‌واره‌های موصولی (who، which، that).
هر هفته دو جلسه‌ی حرف زدن با تکنیک ۴/۳/۲ و یک پاراگراف نوشتن با بازخورد اضافه کنید.
فاز ۳، هفته ۹ تا ۱۲: مهارت‌ها
- هفته ۹: پاراگراف نظر (نظر، دلیل، مثال)؛ هفته‌ای یک متن.
- هفته ۱۰: شنیدن برای ایده‌ی کلی و جزئیات؛ یادداشت‌برداری کوتاه.
- هفته ۱۱: خواندن خبر و مقاله‌ی کوتاه، فعل‌های عبارتی پرکاربرد.
- هفته ۱۲: ایمیل دوستانه و ایمیل رسمی؛ یک بار آزمون تمرینی خواندن یا شنیدن.
هفته ۱۳: مرور و سنجش
مثل برنامه‌ی الف: مرور اشتباه‌ها، بازنویسی دو متن قدیمی و آزمون روز آخر.
خودسنجی هفتگی: ۱۵ دقیقه، آخر هر هفته
- پنج جمله‌ی «می‌توانم». مثلاً «می‌توانم یک قرار را به انگلیسی تنظیم کنم». برای هر کدام بله یا نه بنویسید.
- یک دقیقه ضبط درباره‌ی موضوع این هفته؛ با ضبط هفته‌ی قبل مقایسه کنید.
- سه اشتباه از دفترتان را بدون نگاه کردن درست بنویسید.
اگر دو هفته پشت سر هم برای یک جمله «نه» نوشتید، هفته را تکرار کنید و جلو نروید. تقویم را یک هفته عقب ببرید؛ هفته‌ی ۱۳ جای این انعطاف را دارد.
روز ۹۰: چطور بسنجیم؟
- آزمون تعیین سطح را دوباره بدهید، در شرایط مشابه روز اول (ساعت آرام، بدون ترجمه‌ی آنلاین). نتیجه‌ی تازه را با نتیجه‌ی روز اول بسنجید.
- بازه را ببینید، نه فقط سطح را. اگر بازه‌ی اطمینان دو آزمون همپوشانی دارد، ممکن است تغییر هنوز در نتیجه‌ی آزمون دیده نشود، حتی اگر حس می‌کنید بهتر شده‌اید.
- ضبط را مقایسه کنید. همان یک دقیقه‌ی روز اول را دوباره بگویید.
- جمله‌های «می‌توانم» را دوباره بنویسید.
نتیجه‌ی آزمون تخمین تمرینی، نه رسمی است. اگر برای کار یا مهاجرت نمره‌ی رسمی لازم دارید، آزمون رسمی را جدا بدهید.
اشتباه‌های رایج برنامه‌های ۹۰ روزه
- شروع از سطح بالاتر از واقعیت. درس‌هایی که نصفشان را نمی‌فهمید برنامه را در هفته‌ی سوم می‌کشند. سطح را بسنجید.
- حذف مرور هنگام شلوغی. صف مرور جمع می‌شود و برگشتن به آن دلسردکننده است.
- فقط درس و فقط ورودی. بدون حرف زدن و نوشتن، مهارت تولیدی رشد نمی‌کند.
- ریست کردن بعد از چند روز غیبت. برنامه را از هفته‌ی ۱ شروع نکنید؛ از همان‌جا ادامه دهید و تقویم را جابه‌جا کنید.
- قول به خودتان برای نتیجه‌ی مشخص. هدف را «۷۸ جلسه‌ی مطالعه» بگذارید، نه «B1 تا آخر برنامه».
ادامه در همین سایت
- مسیر یادگیری: ترتیب درس‌ها برای هر هفته.
- مرور: ۱۰ دقیقه‌ی روزانه‌ی واژه‌ها.
- تعیین سطح: روز اول و روز نود.
منابع
خواندن کافی نیست؛ حالا تمرینش کن
با تعیین سطح رایگان از همان‌جایی شروع کن که واقعاً هستی. بعد درس‌های کوتاه، مرور واژه و تمرین آزمون، و اولین درس‌ها بدون پرداخت.