اسپیکینگ
مکالمه انگلیسی در موقعیت‌های روزمره: چطور برای هر موقعیت آماده شویم؟
راه آماده شدن برای مکالمه‌ی روزمره‌ی انگلیسی: پیش‌بینی فیلمنامه‌ی موقعیت، یادگیری تکه‌ها، نرم‌کننده‌های Could I و I'd like، جمله‌های نجات و لینک راهنمای رستوران، فرودگاه، تاکسی و بیمارستان.
جواب کوتاه: برای هر موقعیت یک «فیلمنامه‌ی کوچک» آماده کنید
مکالمه در رستوران، فرودگاه، تاکسی یا مطب دکتر معمولاً از یک الگوی تقریباً ثابت پیروی می‌کند. اگر سه کار را از قبل انجام دهید، بیشتر ترس موقعیت از بین می‌رود:
- پیش‌بینی کنید طرف مقابل چه می‌پرسد و شما چه می‌خواهید.
- تکه‌های آماده یاد بگیرید (I'd like to…، Could I get…?) نه کلمه‌های تکی.
- چند جمله‌ی نجات داشته باشید: Sorry, could you say that again?
این صفحه راه آماده شدن را می‌گوید و برای هر موقعیت به یک راهنمای جدا می‌رسد. مثال‌ها برای همین مقاله نوشته شده‌اند و از متن کتاب یا آزمون خاصی گرفته نشده‌اند.
مرحله‌ی اول: سناریو را پیش‌بینی کنید
هر موقعیت چند «صحنه» دارد. قبل از سفر یا قرار، همان صحنه‌ها را روی کاغذ بنویسید. برای رستوران مثلاً:
- ورود: Hi, a table for two, please.
- منو: What do you recommend?
- سفارش: I'll have the soup, please.
- مشکل: Excuse me, this isn't what I ordered.
- پرداخت: Could we have the bill, please?
سپس برای هر صحنه دو سؤال از خودتان بپرسید: «طرف مقابل چه می‌گوید؟» و «من چه چیزی باید بگویم یا بفهمم؟». معمولاً جمله‌های طرف مقابل از یک فهرست کوتاه بیرون نمی‌روند: Anything to drink?، Is that everything?، Cash or card?. وقتی این جمله‌ها را از قبل دیده باشید، موقع شنیدنشان فقط «تشخیص» می‌دهید، نه «ترجمه».
یک تمرین دو دقیقه‌ای: صحنه را در ذهنتان اجرا کنید و هر جا گیر کردید، همان‌جا را یادداشت کنید. معمولاً دو یا سه جا پیدا می‌شود که جمله‌ی لازم را ندارید. فقط همان‌ها را یاد بگیرید؛ لازم نیست کل موقعیت را حفظ کنید.
مرحله‌ی دوم: تکه یاد بگیرید، نه کلمه‌ی تکی
فارسی‌زبان‌ها اغلب کلمه را از فرهنگ لغت برمی‌دارند و در ساختار فارسی می‌چینند. نتیجه جمله‌ای است که معنایش را می‌رساند ولی غیرطبیعی است. راه بهتر یاد گرفتن کل تکه است:
- به‌جای «bill = صورت‌حساب» بیاموزید: Could we have the bill, please?
- به‌جای «کنسل = لغو» بیاموزید: My flight has been cancelled.
- به‌جای «درد = pain» بیاموزید: I've got a pain in my chest. / It hurts here.
تکه‌ها را بلند بخوانید. چون جمله‌ی آماده در حافظه‌ی شما یک واحد است، موقع حرف زدن نیازی به ساختن گرامری ندارید. برای نگه‌داشتن تکه‌ها در حافظه، آن‌ها را در مرور فاصله‌دار بگذارید؛ در بخش ادامه یک دسته‌ی آماده برای همین کار معرفی شده است.
نرم‌کننده‌های مؤدبانه: Could I، I'd like، Would you mind
در فارسی با لحن و «لطفاً» مؤدب می‌شویم. در انگلیسی بیشتر ساختار جمله مؤدب‌بودن را نشان می‌دهد:
- I'd like… (= I would like) برای سفارش و خواسته: I'd like a coffee, please. مؤدب‌تر از I want a coffee است. I want گرامراً غلط نیست، ولی در جمله‌ی سفارش بی‌پرده و کودکانه شنیده می‌شود.
- Could I…? / Could you…? برای اجازه و درخواست: Could I have some water? / Could you tell me where gate 12 is? Can I…? هم درست و رایج است؛ Could کمی نرم‌تر است.
- Would you mind…? وقتی ممکن است خواسته‌ی شما برای طرف مقابل زحمت باشد: Would you mind opening the window? و Would you mind if I sat here?
نکته‌ی مهم درباره‌ی Would you mind…?: جواب «بله» یعنی «بله، ناراحت می‌شوم». برای موافقت بگویید No, not at all یا Of course not. یا Sure, go ahead. این یکی از جاهایی است که «بله» و «نه» فارسی به‌راحتی جابه‌جا می‌شوند.
درباره‌ی please: در انگلیسی تقریباً هر درخواستی با آن مؤدب‌تر می‌شود، ولی please به‌تنهایی یک جمله‌ی ناقص و آمرانه را مؤدب نمی‌کند. Water, please در رستوران عادی است، ولی Give me water, please هنوز دستوری است. برای فهرست بیشتر، درس «درخواست و تعارف» (Could you…? و Would you like…?) در بخش درس‌های سایت هست.
وقتی نفهمیدید: چهار جمله‌ی نجات
هیچ‌کس همه‌چیز را در اولین بار نمی‌فهمد، حتی بومی‌ها. سکوت یا «آره» گفتن بدون فهمیدن بدتر از پرسیدن است:
- تکرار: Sorry, could you say that again? / Sorry, I didn't catch that.
- آهسته‌تر: Could you speak a bit more slowly, please?
- معنی کلمه: Sorry, what does "gratuity" mean?
- بررسی فهم: So that's two tickets for 6 o'clock, right? / Let me check: you said gate 24?
فارسی «ببخشید» را برای همه‌چیز می‌گذارد، ولی انگلیسی سه کلمه دارد: Excuse me برای جلب توجه یا رد شدن از کنار کسی، Sorry برای عذرخواهی و برای «چی؟» که شنیده نشد (Sorry?)، و Pardon? که بیشتر بریتانیایی است. برای صدا زدن گارسون یا کارمند، Excuse me انتخاب امن‌تری است.
چهار موقعیت و یک مصاحبه، هرکدام یک راهنما
رستوران. رزرو میز، سفارش، حساسیت غذایی، شکایت مؤدبانه و پرداخت صورت‌حساب. اینجا بیشترین اشتباه از I want و Give me می‌آید. راهنمای کامل: مکالمه انگلیسی در رستوران.
فرودگاه. چک‌این، امنیت، گیت، کنترل پاسپورت، گمرک و چمدان گم‌شده. جمله‌های اینجا کوتاه و قالبی‌اند و اعلامیه‌ها سریع خوانده می‌شوند. راهنمای کامل: مکالمه انگلیسی در فرودگاه.
تاکسی. گفتن آدرس، پرسیدن قیمت و زمان، و Could you pull over here? راهنمای کامل: مکالمه انگلیسی در تاکسی.
بیمارستان و مطب. وقت گرفتن، توصیف علائم، فهمیدن سؤال‌های دکتر و داروخانه. اینجا دقت مهم‌تر از روان بودن است. راهنمای کامل: مکالمه انگلیسی در بیمارستان و مطب دکتر.
مصاحبه‌ی کاری. این هم یک موقعیت با الگوی قابل پیش‌بینی است، ولی ساختار و جواب‌هایش فرق دارد. به مصاحبه کاری به انگلیسی نگاه کنید.
اشتباه‌های رایج فارسی‌زبان‌ها در موقعیت‌های روزمره
- بی‌ادبانه (از نظر گرامر درست است ولی آمرانه): Give me a coffee. بهتر: Could I get a coffee, please? / I'd like a coffee, please.
- کمتر طبیعی (بی‌پرده): I want a ticket to London. بهتر: Could I have a ticket to London, please?
- کمتر طبیعی: Where is the toilet? به‌عنوان اولین جمله با غریبه. بهتر: Excuse me, could you tell me where the toilet is? (در آمریکا بیشتر restroom یا bathroom می‌گویند؛ در بریتانیا toilet یا the toilets.)
- غلط: Do you mind to open the window? درست: Do you mind opening the window? بعد از mind فعل با -ing می‌آید.
- غلط: I am agree. درست: I agree. (در فارسی «موافقم» صفت است، در انگلیسی agree فعل است.)
چطور تمرین کنیم
خواندن عبارت‌ها کافی نیست؛ باید آن‌ها را بلند بگویید. سه تمرین ساده:
- نقش‌آفرینی با هوش مصنوعی. در بخش گفت‌وگو سناریوهای آماده‌ای مثل سفارش در کافه، پذیرش هتل و گرفتن وقت دکتر هست: شما نقش مشتری یا بیمار را دارید، به انگلیسی می‌نویسید یا می‌گویید و هر بار یک خطای مهم با توضیح فارسی می‌بینید. حساب رایگان روزی یک گفت‌وگو دارد. این گفت‌وگو جای معلم انسانی نیست؛ جمله‌هایی را که برایتان تازه است با درس‌ها یا فرهنگ لغت هم بسنجید.
- سایه‌گویی. یک گفت‌وگوی کوتاه را گوش کنید و همزمان با گوینده تکرار کنید تا ریتم و آهنگ جمله‌ها دستتان بیاید. ابزار سایه‌گویی سایت برای همین است.
- مرور فاصله‌دار. جمله‌های هر موقعیت را در یک دسته‌ی مرور فاصله‌دار بگذارید تا از حافظه نپرند. مرور کوتاه ولی منظم، بهتر از یک جلسه‌ی طولانی در شب قبل از سفر است.
تمرین کوتاه
هر جمله را مؤدبانه‌تر کنید:
- Give me the menu.
- I want the bill.
- Repeat that.
- Open the window.
جواب‌ها (نمونه، جواب دیگر هم ممکن است):
- Could I see the menu, please?
- Could we have the bill, please?
- Sorry, could you say that again?
- Would you mind opening the window? / Could you open the window, please?
ادامه در همین سایت
- گفت‌وگو با هوش مصنوعی: سناریوهای کافه، هتل و دکتر را با صدا یا متن تمرین کنید.
- سایه‌گویی: ریتم و آهنگ جمله‌های کوتاه را تقلید کنید.
- جمله‌های آماده‌ی روزمره: خرید، کافه، سفر، تلفن، هتل و دکتر برای مرور فاصله‌دار.
منابع
خواندن کافی نیست؛ حالا تمرینش کن
با تعیین سطح رایگان از همان‌جایی شروع کن که واقعاً هستی. بعد درس‌های کوتاه، مرور واژه و تمرین آزمون، و اولین درس‌ها بدون پرداخت.