مکالمه انگلیسی در بیمارستان و مطب دکتر: وقت گرفتن، علائم، نسخه و اورژانس

جواب کوتاه و یک تذکر

این راهنما کمک زبانی است، نه توصیه‌ی پزشکی. جمله‌هایش را یاد بگیرید تا وقت لازم بتوانید مشکلتان را بگویید و سؤال‌های دکتر را بفهمید. اگر کسی در خطر جدی است، فوراً با شماره‌ی اورژانس همان کشور تماس بگیرید و فرصت را صرف خواندن این مقاله نکنید.

برای مطب یا بیمارستان معمولاً چهار مرحله دارید: وقت گرفتن، توصیف علائم، فهمیدن سؤال‌های دکتر، و داروخانه. هر مرحله چند جمله‌ی ثابت دارد. این راهنما بخشی از مکالمه انگلیسی در موقعیت‌های روزمره است و مثال‌ها برای همین مقاله نوشته شده‌اند.

اورژانس: شماره‌ها و جمله‌ها

شماره‌ی اورژانس در هر کشور فرق دارد. سه مورد رایج، با منبع رسمی:

• بریتانیا: ۹۹۹ یا ۱۱۲. هر دو شماره‌ی ملی اورژانس‌اند و ۱۱۲ معادل اروپایی ۹۹۹ است (NI Direct). تماس با هر دو شماره از تلفن ثابت و موبایل رایگان است (GOV.UK).
• آمریکا: ۹۱۱. این شماره‌ی اورژانس مشترک برای پلیس، آتش‌نشانی و اورژانس پزشکی است (سازمان FCC).
• اتحادیه‌ی اروپا: ۱۱۲. این شماره‌ی واحد اروپایی در همه‌ی کشور‌های عضو رایگان است و به پلیس، آمبولانس و آتش‌نشانی می‌رسد (سایت رسمی اتحادیه‌ی اروپا).

در بعضی کشور‌های اروپایی شماره‌های ملی هم هنوز استفاده می‌شود. بنابراین پیش از سفر شماره‌ی اورژانس کشور مقصد را از سایت رسمی همان کشور یا اتحادیه‌ی اروپا بررسی کنید.

جمله‌هایی که در تماس به کار می‌آیند:

• I need an ambulance. آمبولانس لازم دارم.
• There's been an accident. تصادف / حادثه‌ای رخ داده.
• He isn't breathing. / She is unconscious. نفس نمی‌کشد / بیهوش است.
• The address is 12 Park Road. آدرس پارک رود ۱۲ است.
• Please stay on the line. لطفاً پشت خط بمانید. (این جمله را اپراتور می‌گوید.)

اپراتور معمولاً ابتدا می‌پرسد چه سرویسی لازم دارید یا مشکل چیست (مثلاً What's your emergency?). آرام، کوتاه و با آدرس شروع کنید.

A&E یا ER؟ در بریتانیا بخش اورژانس بیمارستان را A&E (accident and emergency) می‌گویند و در آمریکا ER یا emergency room. طبق سرویس سلامت بریتانیا (NHS)، A&E برای آسیب‌های جدی و موقعیت‌های تهدیدکننده‌ی زندگی است و اگر مطمئن نیستید، سرویس NHS 111 برای مشاوره‌ی فوری وجود دارد.

وقت گرفتن

در بریتانیا پزشک عمومی را GP (general practitioner) می‌گویند و محل کارش GP surgery است. در آمریکا معمولاً از doctor's office و primary care physician حرف می‌زنند.

• I'd like to make an appointment to see the doctor. می‌خواهم برای دیدن دکتر وقت بگیرم. (بریتانیا: book an appointment هم می‌گویند.)
• Do you have anything available today? امروز وقت خالی دارید؟
• It's quite urgent. نسبتاً فوری است.
• Could I come in tomorrow morning? می‌توانم فردا صبح بیایم؟
• I need to cancel my appointment. / Could I reschedule it? وقتم را لغو / جابه‌جا کنم؟

پذیرش معمولاً می‌پرسد: What's the problem? (مشکل چیست؟) و Can I take your date of birth? (تاریخ تولدتان؟). در تاریخ فرق هست: بریتانیا معمولاً روز-ماه-سال می‌گوید و آمریکا ماه-روز-سال؛ برای اینکه اشتباه نشود، ماه را با اسم بگویید: the third of May, 1990.

توصیف علائم

الگو‌های اصلی:

• I've got a sore throat. گلودرد دارم. (I have a sore throat هم درست است؛ have got بیشتر بریتانیایی است.)
• I've got a temperature. تب دارم. (a fever در آمریکا رایج‌تر است.)
• I've got a headache / a stomach ache / a bad cough. سردرد / دل‌درد / سرفه‌ی بد دارم.
• I feel dizzy. سرگیجه دارم.
• My back hurts. / I have a pain in my back. کمرم درد می‌کند.
• It hurts here. اینجا درد می‌کند. (با دست نشان بدهید.)
• It's a sharp pain. / It's a dull pain. دردی تیز است / دردی کند و مبهم است.
• It gets worse when I walk. وقتی راه می‌روم بدتر می‌شود.

مدت: درباره‌ی «از کی» از since و درباره‌ی «چه مدت» از for استفاده کنید: I've had a cough since Monday. / I've had a cough for three days. اگر این تفاوت برایتان مبهم است، تفاوت since و for را ببینید.

اطلاعاتی که معمولاً لازم می‌شود: I'm allergic to penicillin. (به پنی‌سیلین حساسیت دارم.) / I'm taking some medication for my blood pressure. (برای فشار خونم دارو مصرف می‌کنم.) / I take one tablet every morning. (هر صبح یک قرص مصرف می‌کنم.)

سؤال‌هایی که دکتر می‌پرسد

• What seems to be the problem? مشکل چیست؟
• How long have you had it? چه مدت است؟
• Where does it hurt? کجا درد می‌کند؟
• Is the pain sharp or dull? درد تیز است یا کند؟
• Do you have a temperature? تب دارید؟
• Are you allergic to anything? به چیزی حساسیت دارید؟
• Are you taking any other medication? دارو دیگری مصرف می‌کنید؟

دستور‌های معاینه: Open your mouth. (دهانتان را باز کنید) / Take a deep breath. (نفس عمیق بکشید) / Does this hurt? (این درد دارد؟)

اگر نفهمیدید: Sorry, could you say that more slowly? / Could you explain that in simpler words? (می‌شود با کلمه‌های ساده‌تر توضیح بدهید؟) و برای مطمئن شدن So I should take one tablet twice a day, right? پرسیدن در پزشکی نه تنها عیب نیست، بلکه لازم است.

نسخه و داروخانه

داروخانه در بریتانیا chemist's یا pharmacy است و در آمریکا pharmacy یا drugstore. نسخه‌ی دکتر prescription است.

• I'd like to pick up a prescription. (بریتانیا: collect) می‌خواهم نسخه‌ام را تحویل بگیرم.
• Do you have anything for a cough? برای سرفه چیزی دارید؟ (داروی بدون نسخه over-the-counter است.)
• How often should I take it? هر چند وقت باید بخورم؟
• Should I take it with food? با غذا بخورم؟
• Are there any side effects? عارضه‌ی جانبی دارد؟
• Is it safe to take with my other medication? با دارو‌های دیگرم مشکل ندارد؟

اگر پزشک می‌گوید Take one tablet twice a day, after meals، یعنی «روزی دو بار، بعد از غذا، یک قرص». دستور را همان‌طور که روی بسته نوشته‌اند بخوانید و اگر مطمئن نیستید از داروساز بپرسید.

گفت‌وگوی نمونه

• Receptionist: Good morning, Greenfield Surgery.
• Anna: Hello. I'd like to make an appointment to see the doctor, please.
• Receptionist: What's the problem?
• Anna: I've had a sore throat and a temperature since Monday.
• Receptionist: Can you come in at 3 pm today?
• Anna: Yes, that's fine. Thank you.

(در مطب)

• Dr Evans: Hello, Anna. What seems to be the problem?
• Anna: I've got a sore throat, and I feel a bit dizzy. It started on Monday.
• Dr Evans: Do you have a temperature?
• Anna: Yes, a little. Also, I'm allergic to penicillin.
• Dr Evans: Thank you for telling me. Open your mouth, please. I'll write you a prescription.
• Anna: How often should I take it?
• Dr Evans: Twice a day, after food. If it gets worse, come back or call us.

نکته‌ها: since Monday با زمان حال کامل (I've had) می‌آید. I'm allergic to… را قبل از نسخه بگویید.

اشتباه‌های رایج فارسی‌زبان‌ها

• غلط: My head is pain. درست: I have a headache. / My head hurts.
• غلط: I have fever. درست: I have a fever. / I've got a temperature.
• غلط: I have cold. درست: I have a cold. (حرف تعریف در فارسی نیست.)
• غلط: I'm sick since Monday. درست: I've been ill since Monday. (آمریکا: I've been sick؛ since با حال کامل می‌آید.)
• غلط: I have a cough since three days. درست: I've had a cough for three days.
• کمتر طبیعی: I want a doctor. بهتر: I need to see a doctor.
• کمتر طبیعی و ممکن است سوءتفاهم بسازد: I take drugs for my blood pressure. بهتر: I take medication یا I take tablets for my blood pressure. (drugs در گفت‌وگوی روزمره اغلب یعنی مواد مخدر.)
• بی‌پرده: Give me a medicine. بهتر: Do you have anything for a cough?

تمرین کوتاه

هر جمله را درست کنید:

1. I have pain in head since two days.
2. I have temperature.
3. I'm allergic with penicillin.
4. Where I can take this medicine?

جواب‌ها (نمونه):

1. I've had a headache for two days.
2. I have a temperature. / I've got a temperature.
3. I'm allergic to penicillin.
4. Where can I get this medicine? (در سؤال، فعل کمکی قبل از فاعل می‌آید.)

ادامه در همین سایت

• درس پیش دکتر و در داروخانه: I've got a sore throat و مکالمه‌ی داروخانه.
• درس دکتر و داروخانه: هشت عبارت: واژه‌های مطب و داروخانه.
• دسته‌ی پزشک و داروخانه: مرور فاصله‌دار جمله‌ها.
• دسته‌ی اورژانس و ایمنی: جمله‌های کمک خواستن.