ریدینگ
اسکیمینگ و اسکنینگ در ریدینگ آیلتس: چطور سریعتر بخوانیم و وقت کم نیاوریم؟
روش چهارمرحلهای ریدینگ آیلتس: اسکیم برای نقشهی متن، خواندن سؤالها، اسکن واژهی کلیدی و خواندن دقیق اطراف جواب؛ مقابله با paraphrase، ترکیب مناسب هر نوع سؤال، زمانبندی ۶۰ دقیقه و پنج تمرین.
مشکل واقعی ریدینگ آیلتس: متن زیاد، وقت کم
ریدینگ آیلتس شصت دقیقه است، با ۴۰ سؤال و سه بخش. طبق سایت رسمی آیلتس، مجموع طول متنهای نسخهی آکادمیک بین ۲٬۱۵۰ تا ۲٬۷۵۰ واژه است. یعنی برای هر بخش حدود بیست دقیقه وقت دارید و باید در همان بیست دقیقه یک متن بلند را بخوانید و سیزده یا چهارده سؤال را جواب بدهید.
بسیاری از داوطلبان در ریدینگ بیشتر از همه با کمبود وقت درگیرند و دلیلش اغلب فقط زبان نیست، راهبرد هم هست. کسی که هر کلمه را میخواند و دنبال معنی هر کلمهی ناآشنا میگردد، قبل از رسیدن به بخش سوم وقتش تمام میشود. دو مهارت این مشکل را حل میکنند: اسکیمینگ (skimming) و اسکنینگ (scanning). هر دو را میشود تمرین کرد و در این مقاله قدمبهقدم آمدهاند.
اسکیمینگ و اسکنینگ، دقیقاً چه هستند؟
- اسکیمینگ (skimming): نگاه سریع به متن برای فهمیدن موضوع کلی و ساختار. قصد شما این است که بفهمید متن دربارهی چیست و هر پاراگراف چه نقشی دارد، نه اینکه جزئیات را بفهمید.
- اسکنینگ (scanning): جستوجوی سریع برای پیدا کردن یک اطلاعات مشخص (یک اسم، عدد، تاریخ یا واژهی کلیدی). چشمتان مثل اسکنر روی صفحه میچرخد و فقط دنبال همان چیز میگردد.
تفاوتشان مثل نگاه کردن به نقشهی شهر است. اسکیمینگ یعنی اول به کل نقشه نگاه کنید تا شکل شهر را بفهمید؛ اسکنینگ یعنی بعد دنبال یک خیابان مشخص بگردید.
هر دو خواندن عادی نیستند. در خواندن عادی (careful reading) هر جمله را میفهمید. این نوع خواندن فقط برای ناحیهی کوچک اطراف جواب لازم است.
الگوی کلی هر بخش: چهار مرحله
مرحله ۱: اسکیم کردن (۲ تا ۳ دقیقه)
- عنوان و زیرعنوان را بخوانید.
- جملهی اول و آخر هر پاراگراف را بخوانید. در متنهای آکادمیک، جملهی اول اغلب ایدهی اصلی پاراگراف را میدهد، ولی نه همیشه.
- کنار هر پاراگراف یک یا دو واژهی فارسی یا انگلیسی بنویسید که دربارهی چیست (مثلاً «تاریخچه»، «مشکل»، «راهحل»).
نتیجهی این مرحله یک نقشهی ذهنی است: میدانید پاراگراف C دربارهی چیست، پس وقتی سؤالی دربارهی «اثر اقتصادی» میآید، میدانید کجا را نگاه کنید.
مرحله ۲: سؤالها را بخوانید
بعد از اسکیم، سؤالها را بخوانید و واژههای کلیدی هر کدام را خط بکشید: اسمها، عددها، تاریخها و صفتهای مشخص. فعلها و کلمههای عمومی (important، increase) کلیدی نیستند چون اغلب در متن با واژهی دیگری آمدهاند.
مرحله ۳: اسکن کردن
برای هر سؤال، واژهی کلیدی را در متن پیدا کنید. اسمهای خاص (با حرف بزرگ)، عددها و تاریخها چشمگیرترین نشانهها هستند. وقتی محل را پیدا کردید، توقف کنید.
مرحله ۴: خواندن دقیق اطراف جواب
همان یکی دو جملهی اطراف را با دقت بخوانید و جواب را بر اساس سؤال بسنجید. فقط اینجاست که باید هر کلمه را بفهمید.
مشکل بزرگ: متن دقیقاً همان کلمهها را ندارد
آیلتس عمداً سؤال را با واژههای دیگر مینویسد (paraphrase). اگر سؤال میگوید The number of visitors increased، متن ممکن است بنویسد Visitor numbers rose sharply. اگر فقط دنبال کلمهی increased بگردید، پیدایش نمیکنید.
راه حل:
- اول سراغ کلمههایی بروید که تغییر نمیکنند: اسم خاص، عدد، تاریخ، نام شخص و اصطلاح تخصصی (مثلاً solar panels).
- دنبال هممعنی هم بگردید. در حین تمرین برای هر کلمهی کلیدی دو سه مترادف فکر کنید: increase ← rise، grow، go up.
- ساختار را در نظر بگیرید. اگر سؤال دربارهی «دلیل» است، نشانههایی مثل because، due to، as a result را بجویید.
مقالهی Matching Headings شرح میدهد که برای تیتریابی چطور از ایدهی اصلی استفاده کنید. و برای سؤالهایی که شبیه هم هستند و پاسخشان در نکتههای ریز است، TRUE / FALSE / NOT GIVEN را ببینید.
هر نوع سؤال، ترکیب متفاوتی از اسکیم و اسکن میخواهد
- Matching Headings: اسکیم. به جملهی اول و آخر هر پاراگراف و ایدهی کلی نگاه کنید، نه جزئیات.
- Sentence / Summary Completion و Short Answer: اسکن. دنبال واژهی کلیدی بگردید و کلمهی خالی را از متن بردارید (به حد مجاز کلمه دقت کنید).
- TRUE / FALSE / NOT GIVEN: اسکن برای پیدا کردن جای ماجرا، بعد خواندن دقیق. اینجا عجله اشتباه میسازد.
- Multiple Choice: اسکن برای پیدا کردن بخش مرتبط، بعد حذف گزینههای غلط. گزینهها اغلب شامل کلمههای متناند ولی با معنی متفاوت.
- Matching Information: معمولاً از سختترینها، چون دنبال جزئیات میگردید ولی ترتیب ندارد. باید از نقشهی پاراگرافها کمک بگیرید.
یک قاعدهی کمککننده: در بیشتر انواع سؤال، ترتیب جوابها در متن همان ترتیب سؤالهاست. اگر جواب سؤال ۳ را در پاراگراف B پیدا کردید، جواب سؤال ۴ معمولاً بعد از آن است. طبق سایت رسمی آیلتس، این قاعده برای سؤالهایی مثل Multiple Choice، TRUE / FALSE / NOT GIVEN، Sentence Completion و Short Answer برقرار است. در Matching Headings و Matching Information ترتیبی در کار نیست، و در Summary، Flow-chart و Diagram Completion جوابها ممکن است به ترتیب متن نباشند ولی معمولاً از یک بخش متن میآیند. این الگو را بهجای قانون مطلق، یک راهنما بدانید و همیشه سؤال را بسنجید.
زمانبندی پیشنهادی
شصت دقیقه، سه بخش، و برخلاف لیسنینگ هیچ زمان اضافهای برای انتقال پاسخها ندارید: در آزمون کاغذی جوابها را در همان ۶۰ دقیقه روی پاسخنامه مینویسید و در آزمون کامپیوتری مستقیم تایپ میکنید. یک برنامهی معمول:
- بخش ۱: ۱۵ تا ۱۸ دقیقه (متن سادهتر).
- بخش ۲: ۱۸ تا ۲۰ دقیقه.
- بخش ۳: ۲۲ تا ۲۵ دقیقه (متن سختتر).
هر بخش را با اسکیم ۲ تا ۳ دقیقهای شروع کنید. اگر در یک سؤال بیش از ۱ و نیم دقیقه گیر کردید، علامت بزنید و بروید. سؤال سخت همان یک نمره را دارد که سؤال آسان.
تمرینهایی که اسکیم و اسکن را واقعاً بهتر میکنند
۱. اسکیم با ساعت (۱۰ دقیقه)
یک متن آکادمیک انتخاب کنید. دو دقیقه وقت بگذارید و فقط با جملهی اول و آخر هر پاراگراف، سه جمله دربارهی موضوع متن بنویسید. بعد متن را کامل بخوانید و ببینید نتیجهی اسکیمتان درست بوده یا نه.
۲. شکار عدد (۵ دقیقه)
یک متن را بردارید و فقط همهی عددها و اسمهای خاص را پیدا کنید و خط بکشید. هدف سرعت چشم است، نه فهمیدن.
۳. بازنویسی سؤال (۱۰ دقیقه)
هر سؤال را با جملهی خودتان دوباره بنویسید (paraphrase). این تمرین چشم شما را برای مترادفها آماده میکند.
۴. خواندن گسترده
سرعت و دایرهی واژگان شما تنها با تمرین ریدینگ بالا میرود. بهجز تستهای آیلتس، مقالههای کوتاه در سطح خودتان بخوانید. اگر میخواهید همزمان لغتها را مرور کنید، مرور فاصلهدار کمک میکند.
۵. تست زماندار با تحلیل
بعد از هر تست، هر سؤال غلط را بررسی کنید: چرا غلط شد؟ جای جواب را پیدا نکردید؟ پیدا کردید ولی اشتباه فهمیدید؟ وقت تمام شد؟ این سه علت درمانهای متفاوتی دارند.
چطور با تستهای سایت تمرین کنیم؟
تستهای ریدینگ در اسپیکینو با قالب آیلتس و تافل جدید ساخته شدهاند. تایمر، هایلایت، پرچمگذاری سؤال و توضیح فارسی هر جواب دارند. در صفحهی نتیجه، برای سؤالهایی که مدرک دارند جملهی مدرک و دکمهی «نشان دادن در متن» هست تا ببینید جواب کجا بود و اسکنتان چرا موفق شد یا نشد. نمرههای تست «تخمین تمرینی» هستند و نمرهی رسمی نیستند؛ همهی سؤالها اصیلاند و از آزمون رسمی کپی نشدهاند.
اگر نمیدانید آیلتس جنرال دارید یا آکادمیک، ریدینگ جنرال و فرق آکادمیک و جنرال را ببینید.
اشتباههای رایج
- ترجمهی ذهنی هر جمله. سرعت را نصف میکند. اگر معنی را حدس زدید و ادامه دادید، ضرر نمیکنید.
- خواندن همهی متن قبل از سؤال. برای هیچ نوع سؤالی نیاز ندارید. اسکیم کوتاه کافی است.
- گیر کردن در واژهی ناآشنا. بیشتر وقتها جواب به آن کلمه بستگی ندارد. اگر دارد، معنیاش را از بافت حدس بزنید.
- انتخاب جواب بر اساس «شبیه بودن». گزینهای که واژهی متن را عیناً دارد، گاهی عمداً غلط است.
- ننوشتن جواب تا پایان. در هر بخش جوابها را همان لحظه بنویسید؛ وقت جداگانهای برای انتقال نیست.
ادامه در همین سایت
- تستهای ریدینگ: تمرین زماندار با توضیح فارسی هر سؤال.
- راهنمای آیلتس: ساختار کلی آزمون و نمرهدهی.
- برنامهی ۸ هفتهای آیلتس: جای تمرین ریدینگ در برنامهی کلی.
- لغتهای آکادمیک: برای فهمیدن مترادفها و متنهای علمی.
منابع
خواندن کافی نیست؛ حالا تمرینش کن
با تعیین سطح رایگان از همانجایی شروع کن که واقعاً هستی. بعد درسهای کوتاه، مرور واژه و تمرین آزمون، و اولین درسها بدون پرداخت.