آینده در گذشته (future in the past): was going to، would، was about to و «قرار بود»

جواب کوتاه

آینده در گذشته (future in the past) یعنی از نقطه‌ای در گذشته به چیزی نگاه کنید که آن موقع هنوز آینده بود: «قرار بود زنگ بزنم»، «گفت می‌آید»، «داشت شروع می‌شد». انگلیسی برای این کار چند ساختار دارد:

• was/were going to: قصد یا برنامه‌ی آن زمان؛ اغلب انجام نشد. I was going to call you, but I forgot.
• would: حرف، وعده یا پیش‌بینی در گزارش و داستان. She said she would call me.
• was/were about to: لحظه‌ی قبل از شروع. I was about to leave when the phone rang.
• was/were to: رسمی؛ قرار هماهنگ‌شده یا سرنوشت. The meeting was to start at nine.
• گذشته‌ی استمراری: برنامه‌ی هماهنگ‌شده. Tom was leaving the next day.

فارسی همه‌ی این‌ها را با «قرار بود»، «می‌خواستم» و «می‌آید» ادا می‌کند، ولی انگلیسی باید انتخاب کند. مثال‌های انگلیسی برای همین مقاله نوشته شده‌اند.

was/were going to: قصد و برنامه‌ی آن زمان

شکل آن was/were going to + فعل ساده است. معمولاً برنامه‌ای را می‌گوید که در گذشته داشتید:

• We were going to visit my aunt, but the flight was cancelled.
• I wasn't going to say anything, but he kept talking.

همچنین پیش‌بینی بر پایه‌ی نشانه‌ی همان زمان: The sky was black. It was going to rain.

این ساختار اغلب با «ولی» همراه است و برنامه‌ی انجام‌نشده را می‌گوید، اما خودش انجام‌نشدن را نمی‌رساند. I knew she was going to say yes, and she did هم درست است. ادامه‌ی جمله معلوم می‌کند چه شد. معادل فارسی خوب: «می‌خواستم زنگ بزنم، ولی یادم رفت» ← I was going to call, but I forgot.

would: گزارش، وعده و داستان

would در گزارش حرف دیگران رایج‌ترین است. «من زنگ می‌زنم» گفته شده و حالا گزارش می‌کنید:

• "I'll call you," said Sarah. ← Sarah said she would call me.
• Emma promised she would be on time.
• I thought it would rain, so I took an umbrella.

در روایت، would یعنی «بعدها اتفاق افتاد»، با نگاه کسی که می‌داند چه شد:

• He didn't know it then, but he would become famous.
• Years later, she would write a book about it.

بحث گزارش کامل در درس نقل قول غیرمستقیم است. اگر ماجرای گزارش‌شده هنوز در آینده است، گاهی will می‌ماند: Tom said he'll come tomorrow در گفتار ممکن است. ولی اگر ماجرا گذشته است، would لازم است.

would برای برنامه‌ی انجام‌نشده مناسب نیست. برای «قرار بود ولی نشد» was going to بگویید.

was/were about to: درست قبل از شروع

was about to + فعل ساده یعنی «در شرف»:

• I was about to leave when the phone rang.
• The film was about to start, so we sat down.
• I was just about to call you!

معمولاً کار پیش از شروع قطع می‌شود، پس این ساختار اغلب با when و اتفاقی که وسط آمد همراه است. طبق Cambridge Grammar با قید زمان نمی‌آید، حتی قید نزدیکی مثل in ten minutes: I was about to call you، نه I was about to call you in ten minutes. خودِ ساختار «همین الان» را می‌رساند. معادل فارسی: «داشتم می‌رفتم که...» و «می‌خواست شروع شود که...».

was/were to: رسمی

دو معنی دارد. اولی قرار هماهنگ‌شده، بیشتر در خبر و نوشتار رسمی: The president was to visit the city on Friday. دومی سرنوشت، با نگاه به گذشته:

• He was to become one of the country's best-known writers.
• They were never to meet again.

شکل was to have + اسم مفعول یعنی قرار بود و نشد: Sarah was to have met the client at ten, but her train was late. در گفتار روزمره به‌جای این‌ها was going to یا was supposed to می‌گوییم: The train was supposed to leave at eight. supposed to یعنی «انتظار می‌رفت / قرار بود» و گاهی انتقاد هم دارد: You were supposed to call me. اگر «قرار بود» را می‌خواهید طبیعی ترجمه کنید، معمولاً supposed to انتخاب خوبی است.

گذشته‌ی استمراری برای برنامه‌ی هماهنگ‌شده

همان‌طور که حال استمراری برای قرار آینده می‌آید (Tom is leaving tomorrow)، گذشته‌ی استمراری برای قراری می‌آید که در آن زمان آینده بود:

• Tom was leaving the next day, so we had a small party.
• She was getting married in June.

معمولاً زمان آینده‌ی آن موقع (the next day، in June) در جمله هست.

would با شرطی نوع دوم قاطی نشود

would در آینده در گذشته خیالی نیست؛ وعده یا پیش‌بینی واقعی است که در گذشته گفته شد. would در شرطی نوع دوم فرضی است:

• She said she would help us. واقعی: او وعده داد.
• She would help us if she had time. خیالی: وقت ندارد، پس نمی‌کند.

نشانه‌ی ساده: اگر جمله‌ی if یا موقعیتی فرضی هست، شرطی است؛ اگر «گفت / وعده داد / فکر کردم» در جمله هست، آینده در گذشته است. شرطی‌ها در مقاله‌ی جمله‌های شرطی آمده‌اند.

معادل‌های فارسی

• «قرار بود بیاید» ← He was supposed to come (رایج) یا He was to come (رسمی).
• «می‌خواستم بروم» ← I was going to go (قصد)، I wanted to go (میل) یا I was about to go (در شرف).
• «گفت فردا می‌آید» ← He said he would come the next day. فارسی در نقل غیرمستقیم فعل حال می‌گذارد، ولی انگلیسی معمولاً یک پله به گذشته می‌رود.

اشتباه‌های رایج فارسی‌زبان‌ها

• غلط: I would call you yesterday, but I forgot.
• درست: I was going to call you yesterday, but I forgot.

• غلط: I was going to went to the bank.
• درست: I was going to go to the bank. (بعد از going to فعل ساده)

• غلط: They said they will come, but they didn't.
• درست: They said they would come, but they didn't. (ماجرا گذشته است، پس would)

• غلط: I was about to go to Tehran next month.
• درست: I was going to go to Tehran next month. یا I was going to Tehran next month.

• غلط: He said he would call me when he would get home.
• درست: He said he would call me when he got home. (بعد از when فعل گذشته‌ی ساده، نه would)

• کمتر طبیعی (در گفتار): We were to visit Isfahan, but it snowed.
• طبیعی‌تر: We were going to visit Isfahan, but it snowed. (was to لحن رسمی دارد)

تمرین

1. I ___ buy a new phone, but I changed my mind. (برنامه‌ی انجام‌نشده)
2. "I'll help you," said Ben. ← Ben said he ___ help me.
3. I ___ leave when the phone rang. (در شرف)
4. Fix the mistake: Emma promised she will come, but she didn't.
5. Fix the mistake: He said he would phone when he would arrive.
6. با was to رسمی‌تر بنویسید: We were going to open the shop in May.
7. ترجمه کنید: «قطار قرار بود ساعت هشت حرکت کند، ولی دیر کرد.»
8. کدام واقعی و کدام خیالی است؟ (a) She said she would help. (b) She would help if she had time.
9. ترجمه کنید: «تام فردایش می‌رفت، پس مهمانی گرفتیم.»

جواب‌ها:

1. was going to: برنامه‌ای که انجام نشد.
2. would: گزارش «will».
3. was about to: لحظه‌ی قبل از شروع.
4. Emma promised she would come, but she didn't.
5. …when he arrived.
6. The shop was to open in May.
7. The train was supposed to leave at eight, but it was late.
8. (a) واقعی و آینده در گذشته؛ (b) خیالی و شرطی نوع دوم.
9. Tom was leaving the next day, so we had a party.

ادامه در همین سایت

• زمان‌های انگلیسی: ۱۲ زمان با معادل فارسی: جای این ساختارها در نقشه‌ی کل زمان‌ها.
• آینده در انگلیسی: will، going to و بیشتر: پایه‌ی going to و will که اینجا به گذشته می‌رود.
• روایت داستان: گذشته‌ی ساده، استمراری و کامل: would و was going to در داستان‌گویی.
• زمان گذشته‌ی استمراری: فرق I was going to the shop و I was going to go.