گام صفر: من، تو، او و فعل to be

am، is، are: فعل to be (بودن)

To be: am, is, are

فعل to be معنی «هستم / هستی / است / هستیم / هستند» را می‌دهد. می‌فهمی هر ضمیر کدام شکل را می‌گیرد (I am، he is، they are)، شکل کوتاه آن‌ها (I'm، he's، they're) را می‌شناسی و جمله‌ی منفی (isn't، aren't) می‌سازی. جا انداختن این فعل یکی از رایج‌ترین دام‌های فارسی‌زبان‌هاست.

A1سطح

گرامرمهارت

۸′دقیقه

۱۴تمرین

نسخه‌ی آزمایشی؛ در حال بازبینی معلم

گام ۱ از ۵

فعل to be (بودن): هر ضمیر شکل مخصوص خودش را دارد

ضمیر	فعل	معنی در فارسی
I	am	هستم
you	are	هستی / هستید
he / she / it	is	است
we	are	هستیم
they	are	هستند

گام ۲ از ۵

جمله با to be: ضمیر، فعل، بقیه‌ی جمله

فعل to be مثل «هستم / است / هستند» در فارسی است. فارسی معمولاً فعل را آخر جمله می‌گذارد («من رایان هستم»)، ولی در انگلیسی فعل وسط جمله می‌آید: اول ضمیر یا اسم، بعد am / is / are و بعد بقیه‌ی جمله (اسم، شغل، شهر یا ملیت). اگر به‌جای ضمیر اسم یک نفر بگذاری، باز همان is را می‌گذاری، چون Sarah مثل she است. (حرف a پیش از شغل و اسم چیزها فعلاً یک تکه‌ی آماده است و همان «یک» است؛ قانون a و an را در واحد «چیزهای دور و بر من» یاد می‌گیری.)

I am Ryan.من رایان هستم.
She is a teacher.او معلم است.
We are from Iran.ما اهل ایران هستیم.
It is a book.آن یک کتاب است.
Sarah is from Tabriz.سارا اهل تبریز است.

گام ۳ از ۵

شکل کوتاه: آپستروف (') جای حرف‌های افتاده را می‌گیرد (در حرف زدن بیشتر این را می‌شنوی)

شکل کامل	شکل کوتاه	معنی
I am	I'm	من هستم
you are	you're	تو هستی / شما هستید
he is	he's	او (مرد) است
she is	she's	او (زن) است
it is	it's	آن است
we are	we're	ما هستیم
they are	they're	آن‌ها هستند

گام ۴ از ۵

جمله‌ی منفی: بعد از فعل، not بگذار

برای منفی کردن، not را بعد از am / is / are می‌گذاریم: is not یعنی «نیست». شکل کوتاه is not می‌شود isn't و شکل کوتاه are not می‌شود aren't. برای I شکل استاندارد فقط I'm not است (نه I isn't و نه I aren't). با he، she، it، we و they شکل دیگری هم هست که درست است: he's not و they're not.

I'm not a doctor.من پزشک نیستم.
He isn't a teacher.او (مرد) معلم نیست.
They aren't from Iran.آن‌ها اهل ایران نیستند.

گام ۵ از ۵

دام فارسی‌زبان‌ها: فعل to be را جا نینداز

در فارسی این فعل اغلب کوتاه است و به کلمه‌ی قبلی می‌چسبد («ایرانی‌ام»، «معلمی»، «رضاست»)، برای همین در انگلیسی هم راحت جا می‌افتد. ولی انگلیسی فعل را جدا و کامل می‌خواهد: بگو She is a teacher، نه She a teacher. دام دوم این است که am، is و are هر کدام فقط با ضمیر خودشان می‌آیند: I am، he is، they are؛ جمله‌های I is و he are غلط‌اند.

شروع تمرین‌ها (۱۴ تمرین، حدود ۸ دقیقه) بدون ثبت‌نام هم می‌توانی تمرین کنی؛ برای ذخیره‌ی پیشرفت وارد شو.