دور و بر من
وجود داشتن: there is / there are
There is and there are
گفتن این‌که چیزی جایی هست یا نیست. فارسی‌زبان‌ها معمولاً به‌جای آن has یا have می‌گویند.
A1سطح
گرامرمهارت
۹′دقیقه
۱۲تمرین
نسخه‌ی آزمایشی؛ در حال بازبینی معلم
گام ۱ از ۳
یک چیز یا چند چیز؟
برای گفتن این‌که چیزی در جایی وجود دارد، جمله را با There شروع می‌کنیم. با اسم مفرد و اسم غیرقابل‌شمارش there is (کوتاه‌شده: there's) و با اسم جمع there are می‌آید. معمولاً مکان در آخر جمله می‌آید.
- There's a bank near my house.نزدیک خانه‌ام یک بانک هست.
- There are two windows in my room.اتاقم دو تا پنجره دارد.
- There's some milk in the fridge.توی یخچال کمی شیر هست.
گام ۲ از ۳
مثبت، منفی و سؤالی
| Form | Singular | Plural |
|---|---|---|
| + | There is a park. | There are some shops. |
| – | There isn't a park. | There aren't any shops. |
| ? | Is there a park? | Are there any shops? |
| Short answer | Yes, there is. / No, there isn't. | Yes, there are. / No, there aren't. |
گام ۳ از ۳
اشتباه رایج: has برای «هست»
در فارسی می‌گوییم «توی شهرمان یک پارک هست» یا «شهرمان پارک دارد». ترجمه‌ی کلمه‌به‌کلمه می‌شود In my city has a park که غلط است. برای «هست / وجود دارد» بگو There is a park in my city. جمله‌ی My city has a park هم درست است، چون فاعلش city است؛ ولی جمله‌ی بدون فاعل با has نمی‌سازیم.