شنیدن: ادامه‌ی مسیر (B1 تا B2)

شنیدن B2: یادداشت‌برداری از سخنرانی؛ کلمه‌های کلیدی و نشانه‌های ساختار

Listening: taking notes from a short lecture

یک سخنرانی کوتاه درباره‌ی دلیل نام داشتن خیابان‌ها را گوش کن. یاد می‌گیری از نشانه‌های ساختار (there are three reasons، however، in contrast، to sum up) برای تنظیم یادداشت‌هایت استفاده کنی، به‌جای جمله فقط کلمه‌ی کلیدی بنویسی، اختصارها را به کار ببری و با همان یادداشت‌ها به سؤال‌ها جواب بدهی.

B2سطح
شنیدنمهارت
۱۴′دقیقه
۱۳تمرین
ویژه نسخه‌ی آزمایشی؛ در حال بازبینی معلم

گام ۱ از ۵

راهبرد: قبل، حین و بعد از سخنرانی

قبل: از عنوان یا اولین جمله‌ی گوینده موضوع را حدس بزن و صفحه را مرتب بچین (فاصله بگذار). حین: به نشانه‌های ساختار (signposts) گوش بده و برای هر بخش یک تیتر بنویس. فقط کلمه‌های کلیدی را یادداشت کن: اسم‌ها، عددها، نام‌ها و فعل‌های مهم، نه جمله‌ی کامل. بعد: بلافاصله جاهای خالی را پر کن و با همین یادداشت‌ها به سؤال‌ها جواب بده. گوینده اغلب آخرِ سخنرانی چیزی اضافه می‌کند (تکلیف، تغییر برنامه)، پس تا آخر گوش بده.

گام ۲ از ۵

نشانه‌های ساختار و کاری که در یادداشت‌هایت می‌کنی

SignpostIn your notesفارسی
There are three reasons …write 1) 2) 3) and leave spaceسه جای شماره‌دار باز کن
The first … / The second … / The third …start the next numbered pointبخش بعدی را شروع کن
However, … / But …mark a problem or opposite idea (BUT)مشکل یا نکته‌ی مخالف را علامت بزن
such as … / for example, …add a short example in bracketsمثال را کوتاه در پرانتز بنویس
In contrast, …note the two things side by side (A vs B)دو چیز را کنار هم بنویس
To sum up, … / In conclusion, …check your points against the summaryیادداشت‌هایت را با جمع‌بندی چک کن

گام ۳ از ۵

اختصارها و علامت‌های یادداشت‌برداری

SymbolMeaningExample note
w/ · w/owith · withoutw/ friends
→leads to / causesmore cars → more traffic
&andpros & cons
e.g.for examplee.g. tea, coffee
vsagainst / compared withrural vs urban
≈ · ↑ · ↓about · increase · decrease≈ 2 months; prices ↑

گام ۴ از ۵

نمونه: از جمله‌های گوینده تا یادداشت

  • Lecturer: There are two main ways to learn new words. Word lists are quick; however, many people forget the words fast. In contrast, reading takes longer, but the words tend to stay in memory.این چیزی است که می‌شنوی. نمی‌توانی و نباید همه‌اش را بنویسی.
  • Notes: new words – 2 ways 1) lists: quick, BUT forget 2) reading: slower, stays (vs lists)فقط کلمه‌های کلیدی، شماره‌گذاری، BUT برای however و vs برای in contrast. این یادداشت برای جواب دادن کافی است.

گام ۵ از ۵

دام فارسی‌زبان‌ها: نوشتن همه‌چیز و ترجمه در ذهن

بسیاری از ما می‌خواهیم هر جمله را کامل بنویسیم یا همزمان به فارسی ترجمه کنیم؛ نتیجه این است که جمله‌ی بعدی را از دست می‌دهیم. یادداشت‌ها را کوتاه و به انگلیسی بنویس: سریع‌تر است و سؤال‌ها هم به انگلیسی‌اند. بعد از عدد، اسم را جمع بنویس (three reasons، نه three reason). و حواست باشد که جواب بعضی سؤال‌ها بعد از to sum up یا در جمله‌ی آخر می‌آید.

متن شنیداری: Why do cities have street names?

نمایش متن (اول بدون متن گوش بده)

Good morning. Today I'd like to ask a question we rarely think about: why do cities have street names at all? Broadly speaking, there are three reasons. The first is navigation. In a small town, people can find their way using landmarks, for example "turn left at the old mill". However, as a city grows, directions like these stop working, because newcomers don't know the landmarks. Names, and later numbers, give every address a fixed place. The second reason is administration. Delivering letters, collecting taxes and sending ambulances all depend on addresses that everyone agrees on. Many historians believe that growing cities began to name and number their streets partly for this purpose, rather than simply to help residents. The third reason is memory and identity. Street names often record who lived there, what was made or sold there, or an event that people wanted to remember. In contrast, some modern cities use numbers or letters, which are easy to follow but say very little about the place. To sum up: names help us find our way, they help officials do their work, and they keep a little local history alive. For next week, please bring one street name from your own town and find out where it came from.

ترجمه‌ی فارسی

صبح بخیر. امروز می‌خواهم سؤالی بپرسم که کمتر به آن فکر می‌کنیم: چرا شهرها اصلاً نام خیابان دارند؟ به‌طور کلی سه دلیل وجود دارد. اولی راه‌یابی است. در یک شهر کوچک، مردم می‌توانند با نشانه‌های محلی راه را پیدا کنند، مثلاً «سر آسیاب قدیمی بپیچ چپ». اما وقتی شهر بزرگ می‌شود، این‌جور راهنمایی‌ها دیگر کار نمی‌کنند، چون تازه‌واردها نشانه‌ها را نمی‌شناسند. نام‌ها، و بعدتر شماره‌ها، به هر نشانی جایی ثابت می‌دهند. دلیل دوم اداری است. رساندن نامه، گرفتن مالیات و فرستادن آمبولانس همه به نشانی‌هایی بستگی دارند که همه روی آن توافق دارند. بسیاری از تاریخ‌دان‌ها فکر می‌کنند شهرهای در حال رشد تا حدی برای همین هدف شروع کردند به نام‌گذاری و شماره‌گذاری خیابان‌ها، نه صرفاً برای کمک به ساکنان. دلیل سوم حافظه و هویت است. نام خیابان‌ها اغلب ثبت می‌کنند که چه کسی آنجا زندگی می‌کرد، چه چیزی آنجا ساخته یا فروخته می‌شد، یا چه رویدادی را مردم می‌خواستند به یاد بسپارند. در مقابل، بعضی شهرهای مدرن از عدد یا حرف استفاده می‌کنند که دنبال کردنشان آسان است ولی درباره‌ی محل چیز زیادی نمی‌گویند. خلاصه: نام‌ها به ما کمک می‌کنند راهمان را پیدا کنیم، به مسئولان در کارشان کمک می‌کنند و کمی از تاریخ محلی را زنده نگه می‌دارند. برای هفته‌ی بعد لطفاً یک نام خیابان از شهر خودتان بیاورید و پیدا کنید از کجا آمده است.

این درس ویژه‌ی مشترکان است.

کارت‌های آموزش بالا رایگان‌اند؛ برای تمرین‌ها اشتراک لازم است.

دیدن طرح‌ها

درس‌های این بخش: شنیدن: ادامه‌ی مسیر (B1 تا B2)

  1. شنیدن B1: خبر رادیویی؛ تیتر، جزئیات و عددها
  2. شنیدن B1: نظر، موافقت و مخالفت؛ چه کسی چه فکر می‌کند؟
  3. شنیدن B2: یادداشت‌برداری از سخنرانی؛ کلمه‌های کلیدی و نشانه‌های ساختار