تفاوت ing و to: Gerund یا Infinitive بعد از فعل‌ها؟

مسئله چیست؟

وقتی دو فعل پشت سر هم می‌آیند، فعل دوم یا شکل -ing می‌گیرد یا شکل to + فعل ساده:

• I enjoy swimming. (نه I enjoy to swim)
• I want to swim. (نه I want swimming)

به شکل اول gerund (اسم‌فعل) و به شکل دوم infinitive (مصدر با to) می‌گویند. فارسی برای هر دو یک ساختار دارد («دوست دارم شنا کنم»، «از شنا کردن لذت می‌برم»)، پس راهنمایی که از زبان مادری بگیرید در این بحث کار نمی‌کند. انتخاب به فعل اول بستگی دارد. برای هر فعل باید بدانید کدام شکل را می‌خواهد. خبر خوب: گروه‌بندی چند الگوی ساده این کار را قابل مدیریت می‌کند.

الگوی اول: بعد از حرف اضافه فقط ing

بعد از حرف اضافه (in، at، of، about، for، before، after، without، by...) همیشه gerund می‌آید:

• She is interested in learning Spanish.
• Tom is good at cooking.
• Thanks for helping me.
• Before leaving, please close the window.
• You can improve your writing by reading more.

یک تله‌ی معروف: بعضی عبارت‌ها to دارند که حرف اضافه است، نه نشانه‌ی مصدر. در این‌ها هم ing می‌آید:

• I look forward to meeting you. (نه to meet)
• She is used to getting up early. (عادت دارد زود بیدار شود)
• He objects to paying so much.

برای تشخیص این to، یک اسم جایش بگذارید: I look forward to the meeting درست است، پس to حرف اضافه است و ing می‌گیرد.

gerund در جای فاعل

gerund می‌تواند خودش فاعل جمله باشد:

• Learning English takes time.
• Reading before bed helps me relax.

در گفتار روزمره بعد از چند عبارت ثابت هم ing می‌آید: It's no use waiting، There's no point in arguing و It's worth trying. این‌ها را به‌صورت تکه‌ی ثابت یاد بگیرید.

الگوی دوم: فعل‌هایی که gerund می‌گیرند

بعد از این فعل‌ها شکل -ing می‌آید:

• enjoy: I enjoy reading in the evening.
• finish: Emma finished writing the report.
• avoid: Try to avoid eating late.
• mind: Do you mind opening the window?
• suggest: Mia suggested going by train.
• keep: Keep practising!
• practise: We practise speaking every day.
• consider: He is considering changing his job.
• miss, imagine, admit, deny, risk, postpone, delay, dislike: همه ing می‌خواهند.
• give up: She gave up smoking. (و همین‌طور carry on و can't help)

ساختن جمله‌ی غلط با این فعل‌ها برای فارسی‌زبان‌ها آسان است، چون فارسی «دوست دارم تماشا کنم» و «از تماشا کردن لذت می‌برم» را شبیه هم می‌گوید: I enjoy to watch films غلط است و درستش I enjoy watching films است. به همین شکل avoid to go، suggest to go و finish to write غلط‌اند.

الگوی سوم: فعل‌هایی که to + فعل ساده می‌گیرند

بعد از این فعل‌ها to + فعل ساده می‌آید:

• want: Tom wants to learn the guitar.
• need: You need to book a table.
• decide: We decided to stay at home.
• hope: I hope to see you soon.
• plan: They plan to move next year.
• promise: Emma promised to call.
• agree, refuse, offer, manage, afford, expect, learn, seem, pretend, fail, choose, arrange
• would like: I'd like to ask a question.

یک راهنمای ذهنی که بیشتر وقت‌ها کار می‌کند: فعل‌های to معمولاً به قصد، برنامه یا آینده مربوط‌اند (want، hope، plan، decide، promise)، در حالی که فعل‌های ing اغلب به تجربه‌ی واقعی یا انجام‌شده (enjoy، finish، avoid، mind، practise). استثنا هست، پس این را حکم نهایی نگیرید، فقط راهی برای حدس زدن.

الگوی چهارم: فعل + کسی + to

در فارسی می‌گوییم «می‌خواهم که تو بیایی». انگلیسی بعد از بسیاری از فعل‌ها اول مفعول و بعد to + فعل می‌خواهد:

• Mia wants Tom to come. (نه Mia wants that Tom comes)
• She told Ben to wait.
• The teacher asked us to open our books.
• My parents advised me to study law.
• I'd like you to meet my friend.
• The company allows employees to work from home.

غلط رایج: I want that you help me. درست: I want you to help me.

دو فعل استثنا: بعد از make و let مصدر بدون to می‌آید: She made me wait. Let me go. (برای make مفصل‌تر در make یا do؟ توضیح داده‌ایم.)

با allow و advise دقت کنید: اگر مفعول شخص را بگویید to لازم است (They allow us to park here)، و اگر نگویید gerund می‌آید (They allow parking here).

الگوی پنجم: هر دو، با یک معنی

بعضی فعل‌ها هر دو شکل را می‌گیرند و معنی تقریباً فرقی نمی‌کند: like، love، hate، prefer، start، begin، continue.

• It started to rain. = It started raining.
• I like to cook. = I like cooking.

یک نکته‌ی ظریف: وقتی خودِ start یا begin در شکل -ing است، بعدش to می‌آید: It's starting to rain. نه It's starting raining.

الگوی ششم: فعل‌هایی که معنی‌شان عوض می‌شود

چند فعل هر دو شکل را می‌گیرند ولی معنی فرق می‌کند. این‌ها در آزمون‌ها زیاد می‌آیند:

stop

• Tom stopped smoking. (سیگار را ترک کرد.)
• Tom stopped to smoke. (ایستاد تا سیگار بکشد.)

remember و forget

• I remember locking the door. (یادم هست که قفلش کردم؛ کار گذشته.)
• Remember to lock the door. (یادت باشد قفل کنی؛ کار آینده.)
• I'll never forget meeting Emma. (هرگز یادم نمی‌رود که او را ملاقات کردم.)
• Don't forget to call me. (فراموش نکن زنگ بزنی.)

try

• Try restarting the computer. (امتحان کن؛ یک راه‌حل را آزمایش کن.)
• I tried to open the window, but it was stuck. (تلاش کردم، ولی نشد.)

regret

• I regret telling him. (پشیمانم که به او گفتم.)
• I regret to tell you that the flight is cancelled. (متأسفم که باید بگویم؛ رسمی.)

قاعده‌ی کلی این گروه: -ing معمولاً به کاری اشاره دارد که انجام شده یا در جریان است، و to به کاری که هنوز باید انجام شود یا قصد است.

هدف: to، نه for

یکی از رایج‌ترین خطاهای فارسی‌زبان‌ها بیان هدف است. «برای یاد گرفتن» را نمی‌شود با for learning ساخت:

• غلط: I came here for learn English.
• غلط: She went to the shop for buying milk.
• درست: I came here to learn English.
• درست: She went to the shop to buy milk.

for + ing برای توضیح کاربرد یک چیز است، نه هدف شخص: This knife is for cutting bread.

صفت + to

بعد از بسیاری از صفت‌ها هم to + فعل می‌آید: easy to use، happy to help، ready to go، difficult to explain. مثال: This app is easy to use.

اشتباه‌های رایج فارسی‌زبان‌ها

• غلط: I enjoy to read books.
• درست: I enjoy reading books.
• غلط: He decided going to Tabriz.
• درست: He decided to go to Tabriz.
• غلط: I look forward to see you.
• درست: I look forward to seeing you.
• غلط: She suggested to go home.
• درست: She suggested going home. / She suggested that we go home.
• غلط: I want that you come.
• درست: I want you to come.

در آیلتس و گفتار

در اسپیکینگ پارت ۱ پرسش‌هایی مثل Do you like cooking? را اغلب دارید. جواب‌هایی مثل Yes, I enjoy cooking, and I'd like to learn more recipes دو الگو را در یک جمله نشان می‌دهند. تنوع در ساخت‌های مصدری و اسم‌فعلی، به شرط درستی، بخشی از دامنه‌ی دستوری است که ممتحن می‌بیند. در تمرین گفتاری می‌توانید جواب‌های خودتان را بلند بگویید. هر نمره‌ای که آنجا می‌بینید «تخمین تمرینی» است، نه نمره‌ی رسمی.

تمرین

شکل درست فعل را بنویسید (ing یا to + فعل):

1. She enjoys ___ (paint).
2. We decided ___ (take) a taxi.
3. Thank you for ___ (invite) me.
4. I'm looking forward to ___ (see) you.
5. Tom wants me ___ (help) him.
6. They avoided ___ (talk) about the problem.
7. I forgot ___ (buy) milk, so we have none.
8. He stopped ___ (check) his phone and looked at the sky.

جمله‌های غلط را اصلاح کنید:

1. We came to the library for studying.
2. Anna suggested to take a break.

جواب‌ها

1. painting (بعد از enjoy)
2. to take (بعد از decide)
3. inviting (بعد از حرف اضافه for)
4. seeing (to در look forward to حرف اضافه است)
5. to help (فعل + کسی + to)
6. talking (بعد از avoid)
7. to buy (فراموش کردم انجام دهم)
8. checking (دیگر چک نکرد؛ اگر منظور «ایستاد تا چک کند» بود stopped to check می‌آمد.)
9. We came to the library to study.
10. Anna suggested taking a break.

ادامه در همین سایت

• دفتر اشتباه‌ها: هر بار که ing و to را اشتباه گرفتید، جمله‌ی درست را ثبت کنید و با فاصله مرور کنید.
• فعل + حرف اضافه: ترکیب‌های ثابت: دسته‌ی کارتی برای ترکیب‌هایی که باید با هم یاد گرفت.
• اشتباه‌های گرامری رایج فارسی‌زبان‌ها: الگوهای خطای دیگر.
• زمان‌های انگلیسی: برای ساختارهای فعلی دیگر.