تجربه و برنامه
تجربه‌ها: حال کامل با ever و never
Present perfect: ever and never
حرف زدن درباره‌ی تجربه‌های زندگی بدون گفتن زمان دقیق: Have you ever...? و I've never...، و فرقش با گذشته‌ی ساده.
گام ۱ از ۴
تجربه‌ی زندگی، بدون زمان دقیق
برای تجربه‌هایی که در طول زندگی داشته‌ایم و زمان دقیقشان مهم نیست، have/has را با اسم مفعول (past participle) می‌آوریم. ever («تا حالا») در سؤال و never («هیچ‌وقت») در جمله‌ای که معنی منفی دارد می‌آید.
- Have you ever been to Mashhad?تا حالا مشهد رفته‌ای؟
- I've never eaten sushi.هیچ‌وقت سوشی نخورده‌ام.
- She has seen this film three times.او این فیلم را سه بار دیده است.
گام ۲ از ۴
اسم مفعول چند فعل پرکاربرد
| Verb | Past simple | Past participle |
|---|---|---|
| be | was / were | been |
| go | went | gone |
| eat | ate | eaten |
| see | saw | seen |
| meet | met | met |
| try | tried | tried |
گام ۳ از ۴
حال کامل یا گذشته‌ی ساده؟
اگر زمان دقیق را بگویی (yesterday، last year، in 2020)، باید گذشته‌ی ساده بیاوری. معمولاً با حال کامل شروع می‌کنیم و برای جزئیات به گذشته‌ی ساده می‌رویم. been to یعنی «رفته و برگشته»، ولی gone to یعنی «رفته و هنوز آنجاست».
- I've been to Kish. I went there in 2022.کیش رفته‌ام. سال ۲۰۲۲ رفتم.
- Sam has gone to the bank. He'll be back soon.سم رفته بانک. زود برمی‌گردد.
گام ۴ از ۴
دام فارسی: «رفته‌ام» با زمان دقیق
در فارسی می‌شود گفت «پارسال کیش رفته‌ام»، ولی در انگلیسی I have been to Kish last year غلط است؛ بگو I went to Kish last year. never خودش منفی است، پس با not نمی‌آید: I've never seen it، نه I haven't never seen it.