گرامر B2

شرطی نوع سوم و شرطی ترکیبی

Third and mixed conditionals

«اگر می‌دانستم، می‌آمدم» در فارسی هم برای حال است هم برای گذشته؛ در انگلیسی نه. شرطی نوع سوم برای گذشته‌ای که نشد، و شرطی ترکیبی برای وصل کردن گذشته به حال.

B2سطح
گرامرمهارت
۱۳′دقیقه
۱۴تمرین
نسخه‌ی آزمایشی؛ در حال بازبینی معلم

گام ۱ از ۴

نوع سوم: گذشته‌ای که اتفاق نیفتاد

If + had + اسم مفعول، would have + اسم مفعول. درباره‌ی گذشته‌ای خیالی حرف می‌زنیم؛ یعنی واقعیت برعکس بوده. معمولاً برای پشیمانی، انتقاد یا تحلیل یک اتفاق گذشته.

  • If I had known about the party, I would have come.اگر از مهمانی خبر داشتم، می‌آمدم. (خبر نداشتم و نیامدم)
  • If she hadn't missed the bus, she wouldn't have been late.اگر به اتوبوس رسیده بود، دیر نمی‌کرد. (دیر کرد)

گام ۲ از ۴

شرطی ترکیبی: گذشته و حال در یک جمله

۱. شرط در گذشته، نتیجه در حال: If + had + اسم مفعول، would + فعل ساده (+ now). ۲. شرط همیشگی در حال، نتیجه در گذشته: If + گذشته‌ی ساده، would have + اسم مفعول.

  • If I had studied medicine, I would be a doctor now.اگر پزشکی خوانده بودم، الان پزشک بودم.
  • If I weren't so shy, I would have asked her to dance.اگر این‌قدر خجالتی نبودم، (آن شب) از او دعوت می‌کردم با من برقصد.

گام ۳ از ۴

سه نوع شرطی خیالی

TypeExampleTime
SecondIf I had a car, I'd drive.حال یا آینده‌ی خیالی
ThirdIf I'd had a car, I'd have driven.گذشته‌ی خیالی
Mixed (past → now)If I'd saved money, I'd be rich now.شرط گذشته، نتیجه‌ی حالا
Mixed (always → past)If I were taller, I'd have joined the team.ویژگی همیشگی، نتیجه‌ی گذشته

گام ۴ از ۴

دام فارسی و دام ‎'d

۱. فارسی برای حال و گذشته‌ی خیالی معمولاً یک شکل دارد («اگر می‌دانستم، می‌گفتم»)، پس خیلی‌ها برای گذشته هم If I knew, I would tell می‌گویند ✗. اگر درباره‌ی گذشته است، had + اسم مفعول لازم است. ۲. would را در بخش if نگذار: If I would have known ✗. ۳. در گفتار ‎'d هم یعنی had و هم would: If I'd (had) known, I'd (would) have come.

شروع تمرین‌ها (۱۴ تمرین، حدود ۱۳ دقیقه) بدون ثبت‌نام هم می‌توانی تمرین کنی؛ برای ذخیره‌ی پیشرفت وارد شو.

درس‌های این بخش: گرامر B2

  1. شرطی نوع سوم و شرطی ترکیبی
  2. حدس و استنتاج: must، might، can't (have)
  3. wish و if only: «کاش...»
  4. بند اسمی و جمله‌های It is…: «آنچه تعجبم را برانگیخت…»
  5. هرچه بیشتر، بهتر: The more…, the better
  6. به‌جای if: unless، as long as، in case و…
  7. آینده‌ی کامل و استمراری: will have done و will be doing
  8. فعل‌های گزارشی و گزارش مجهول: suggest، admit، is said to
  9. remember، stop، try: ‎-ing یا to؟ وقتی معنی عوض می‌شود
  10. حرف تعریف و تعیین‌کننده‌ها: the elderly، in hospital، all day