گرامر B2
بند اسمی و جمله‌های It is…: «آنچه تعجبم را برانگیخت…»
Noun clauses and it-clauses
یک جمله‌ی کامل می‌تواند فاعل یا مفعول جمله‌ی دیگر باشد: What surprised me was…، Whether we go depends on…، The fact that…. و برای «مهم است که…» انگلیسی فاعل خالی it لازم دارد: It is essential that…، It's worth -ing.
گام ۱ از ۵
جمله در نقش اسم
بند اسمی (noun clause) یک جمله‌ی کامل است که جای یک اسم می‌نشیند: فاعل، مفعول یا بعد از حرف اضافه. what یعنی «آنچه / چیزی که»؛ whether یعنی «اینکه … یا نه»؛ the fact that یعنی «این واقعیت که / اینکه». داخل بند اسمی ترتیب کلمه‌ها خبری است، نه سؤالی.
- What surprised me was the price of the tickets.چیزی که تعجبم را برانگیخت قیمت بلیت‌ها بود.
- I can't remember what she said.یادم نمی‌آید چه گفت.
- Whether we go camping depends on the weather.اینکه به کمپ برویم یا نه به هوا بستگی دارد.
- The fact that he apologised made things easier.اینکه عذرخواهی کرد کار را راحت‌تر کرد.
گام ۲ از ۵
چهار نوع بند اسمی
| Clause | معنی | Example |
|---|---|---|
| what + clause | آنچه / چیزی که | What I need now is a long holiday. |
| whether (or not) / if | اینکه … یا نه | I'm not sure whether the shop is open today. |
| the fact that + clause | این واقعیت که | I love the fact that the café stays open late. |
| that + clause | اینکه | That he lied to us is obvious. → It is obvious that he lied to us. |
گام ۳ از ۵
it به‌جای فاعل طولانی
فاعلی که خودش یک جمله‌ی کامل یا مصدر با to است، اول جمله سنگین است. انگلیسی آن را به آخر می‌برد و جای فاعل را با it پر می‌کند: It is + صفت + that / to. چند الگوی ثابت هم با -ing می‌آیند: It's worth + -ing (ارزشش را دارد)، It's no use + -ing (فایده ندارد).
- It is essential that you bring your passport.ضروری است که گذرنامه‌ات را بیاوری.
- It's hard to believe that she's only sixteen.باورش سخت است که فقط شانزده سال دارد.
- It's worth visiting the old bazaar early in the morning.ارزشش را دارد که صبح زود به بازار قدیمی بروی.
- It's no use complaining now.حالا شکایت کردن فایده ندارد.
گام ۴ از ۵
whether یا if؟
بعد از ask، know و wonder هر دو درست‌اند: I wonder if / whether she's coming. ولی چهار جا فقط whether: ۱. بعد از حرف اضافه (It depends on whether…)؛ ۲. اول جمله در نقش فاعل (Whether he agrees is another question)؛ ۳. قبل از to + فعل (I can't decide whether to stay)؛ ۴. بلافاصله قبل از or not (whether or not you like it).
گام ۵ از ۵
دام فارسی‌زبان‌ها
۱. فارسی فاعل‌انداز است و «مهم است که…» فاعل ندارد، ولی جمله‌ی انگلیسی بی‌فاعل نمی‌شود: Is important that… ✗ ← It is important that…. ۲. «چیزی که مهم است، این است که…» را کلمه‌به‌کلمه ترجمه نکن: What is important it is… ✗. بند What خودش فاعل است: What is important is…. ۳. that اضافه: What I need is that a rest ✗ ← What I need is a rest. بعد از What … is اگر اسم بیاید that لازم نیست؛ that فقط قبل از جمله‌ی کامل (فاعل + فعل) می‌آید: What worries me is that the bus is often late. ۴. It's worth to visit ✗ ← It's worth visiting.
درس‌های این بخش: گرامر B2
- شرطی نوع سوم و شرطی ترکیبی
- حدس و استنتاج: must، might، can't (have)
- wish و if only: «کاش...»
- بند اسمی و جمله‌های It is…: «آنچه تعجبم را برانگیخت…»
- هرچه بیشتر، بهتر: The more…, the better
- به‌جای if: unless، as long as، in case و…
- آینده‌ی کامل و استمراری: will have done و will be doing
- فعل‌های گزارشی و گزارش مجهول: suggest، admit، is said to
- remember، stop، try: -ing یا to؟ وقتی معنی عوض می‌شود
- حرف تعریف و تعیین‌کننده‌ها: the elderly، in hospital، all day